سیگنال دودویی (Binary Signal)، در ریاضیات (Mathematics)
انواع سیگنال ها (Signal) را در آموزش زیر شرح دادیم :
سیگنال دودویی (Binary Signal) :
تعریف: سیگنال دودویی (binary) سیگنالی است که دامنه آن تنها دو مقدار مجاز دارد. این دو مقدار معمولا به عنوان ۰ و ۱ (یا +A و -A) نمایش داده می شوند. سیگنال های دودویی پایه و اساس تمام سیستم های دیجیتال هستند.
مثال ها: سیگنال های خروجی گیت های منطقی (TTL, CMOS)، داده های ذخیره شده در حافظه کامپیوتر، سیگنال های ارسالی در بسیاری از سیستم های مخابراتی دیجیتال (NRZ, RZ).
انواع نمایش: سطوح ولتاژ (مثلا ۰ ولت و ۵ ولت)، نمایش جریان، یا نمایش با دو فرکانس (در FSK).
پهنای باند: یک سیگنال دودویی که به صورت ایده آل بین دو سطح تغییر می کند، پهنای باند نامحدودی دارد (به دلیل لبه های تیز). در عمل، پهنای باند با زمان خیز و فرود محدود می شود.
رمزگذاری خط (line coding): روش های مختلفی برای نمایش بیت ها به صورت سیگنال دودویی وجود دارد: NRZ (Non-Return to Zero)، RZ (Return to Zero)، منچستر (Manchester)، و غیره.
\[ x(t) = A \sum_{n} b_n p(t - nT_b) \quad \text{(PAM دودویی)} \]کاربردها: همه جا! از مدارهای مجتمع و ریزپردازنده ها گرفته تا مخابرات دیجیتال و ذخیره سازی داده ها.
مثال عملی: کابل USB داده ها را به صورت سیگنال های دودویی (تفاضلی) منتقل می کند.
جمع بندی: سیگنال دودویی، زبان مشترک دنیای دیجیتال است و درک آن برای هر مهندسی ضروری است.
