بردار صفر (Zero Vector یا Null Vector)، در ریاضیات (Mathematics)
انواع بردار آزاد (Free Vector) را در آموزش زیر شرح دادیم :
بردار صفر (Zero Vector یا Null Vector) :
این نوع بردار حالتی خاص است که در آن نقطه ی آغاز و پایان بر یکدیگر منطبق هستند. اندازه (بزرگی) این بردار صفر است و جهت آن به طور قراردادی نامشخص (یا دلخواه) در نظر گرفته می شود. در جبر خطی، بردار صفر به عنوان عنصر خنثی در عمل جمع برداری عمل می کند، به این معنا که اگر آن را به هر بردار دیگری اضافه کنیم، آن بردار تغییری نمی کند. در دستگاه مختصات، مختصات بردار صفر به صورت (0,0) در دو بعد یا (0,0,0) در سه بعد نمایش داده می شود. این بردار نقش مهمی در اثبات قضایا و تعاریف پایه ای مانند وابستگی خطی (Linear Dependence) دارد، زیرا وجود بردار صفر در مجموعه ای از بردارها معمولا نشانه ای از وابسته بودن خطی آن مجموعه است. در فیزیک، اگر بردار جابجایی (Displacement) صفر باشد، به این معناست که جسم به نقطه ی اولیه خود بازگشته است.
