کنترل کننده با شناسایی (Identification-based Controller)، در ریاضیات (Mathematics)
انواع کنترل کننده ها (Controller) را در آموزش زیر شرح دادیم :
کنترل کننده با شناسایی (Identification-based Controller) :
کنترل مبتنی بر شناسایی سیستم
کنترل کننده با شناسایی یا Identification-based Controller یک اصطلاح کلی برای کنترل کننده هایی است که در فرآیند طراحی یا عملکرد خود، از شناسایی سیستم استفاده می کنند. این می تواند شامل موارد زیر باشد: ۱) شناسایی آفلاین برای به دست آوردن مدل اولیه و سپس طراحی کنترل. ۲) شناسایی آنلاین و به روزرسانی کنترل کننده (کنترل تطبیقی غیرمستقیم). ۳) شناسایی برای تشخیص عیب.
در این روش ها، کیفیت کنترل به دقت شناسایی وابسته است. روش های شناسایی می توانند مبتنی بر مدل (مانند حداقل مربعات) یا مبتنی بر داده (مانند شبکه های عصبی) باشند.
\[ \text{داده های I/O} \xrightarrow{\text{شناسایی}} \text{مدل} \xrightarrow{\text{طراحی}} \text{کنترل کننده} \]کاربردها: طراحی کنترل کننده برای سیستم های ناشناخته، کنترل تطبیقی غیرمستقیم، کنترل مبتنی بر داده (Data-driven control)، سیستم های صنعتی که مدل آنها به راحتی قابل استخراج نیست.
✅ مزایا: عدم نیاز به مدل فیزیکی، قابلیت استفاده برای سیستم های پیچیده، به روزرسانی در صورت تغییر سیستم.
⚠️ معایب: وابستگی به کیفیت داده ها و روش شناسایی، نیاز به تحریک کافی برای شناسایی، ممکن است زمان بر باشد.
کنترل مبتنی بر داده (Data-driven control) یک رویکرد مدرن است که در آن کنترل کننده مستقیما از داده ها و بدون استخراج مدل صریح طراحی می شود (مانند روش VRFT - Virtual Reference Feedback Tuning).
مثال: یک سیستم پیچیده مانند یک توربین بادی که مدل فیزیکی دقیق آن دشوار است. با انجام آزمایش های تحریک و جمع آوری داده های ورودی-خروجی، ابتدا یک مدل شناسایی می شود. سپس بر اساس این مدل، یک کنترل کننده (مثلا MPC) طراحی می شود.
