کنترل کننده رد اغتشاش (Disturbance Rejection Controller)، در ریاضیات (Mathematics)
انواع کنترل کننده ها (Controller) را در آموزش زیر شرح دادیم :
کنترل کننده رد اغتشاش (Disturbance Rejection Controller) :
کنترل برای حذف یا کاهش اثر اغتشاشات
کنترل کننده رد اغتشاش یا Disturbance Rejection Controller یک اصطلاح کلی و گاهی مترادف با کنترل اغتشاش است. با این حال، گاهی تأکید بیشتری بر روی رد اغتشاش به عنوان یک هدف عملکردی دارد. طراحی این کنترل کننده ها معمولا بر اساس تابع حساسیت (Sensitivity function) در حوزه فرکانس انجام می شود.
تابع حساسیت S(s) نشان می دهد که اغتشاش چگونه بر خروجی تأثیر می گذارد. هدف کنترل کننده رد اغتشاش این است که S(s) را در فرکانس های اغتشاش تا حد امکان کوچک کند.
\[ Y(s) = S(s) D(s) \quad , \quad S(s) = \frac{1}{1 + C(s)G(s)} \]کاربردها: کنترل فرآیندهای صنعتی (رد اغتشاشات پله ای و سینوسی)، کنترل سیستم های قدرت (رد نوسانات)، کنترل ارتعاشات، کنترل نویز اکتیو.
✅ مزایا: تضمین عملکرد مطلوب در برابر اغتشاشات پیش بینی شده، طراحی سیستماتیک.
⚠️ معایب: ممکن است باعث افزایش حساسیت به نویز یا کاهش حاشیه پایداری شود.
برای اغتشاشات با فرکانس مشخص (مثل ۵۰ هرتز)، می توان از کنترل کننده های رزونانسی (PR) برای افزایش بهره در آن فرکانس و رد اغتشاش استفاده کرد.
مثال: یک اینورتر متصل به شبکه باید جریان سینوسی تزریق کند. ولتاژ شبکه ممکن است دارای هارمونیک هایی باشد که به عنوان اغتشاش عمل می کنند. یک کنترل کننده رد اغتشاش با استفاده از رزوناتورها در فرکانس های هارمونیک، اثر این اغتشاشات را حذف می کند.
