ترانزیستور یونی (Ionic Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور یونی (Ionic Transistor) :
ترانزیستور یونی (Ionic Transistor) نوعی ترانزیستور است که در آن جریان توسط یون ها (نه الکترون ها و حفره ها) حمل می شود. این قطعات در زمینه هایی مانند زیست الکترونیک، رابط های عصبی، و باتری ها کاربرد دارند. ترانزیستورهای یونی معمولا بر اساس مواد رسانای یونی (مانند پلیمرهای رسانای یونی، الکترولیت ها) ساخته می شوند.
یک نوع رایج، ترانزیستور الکتروشیمیایی آلی (OECT) است که در آن یک پلیمر رسانا (مانند PEDOT:PSS) به عنوان کانال عمل می کند و با اعمال ولتاژ به گیت (از طریق یک الکترولیت)، یون ها به درون پلیمر نفوذ کرده و رسانایی آن را تغییر می دهند (دوپینگ الکتروشیمیایی). این تغییر می تواند رسانایی را چندین مرتبه تغییر دهد.
نوع دیگر، ترانزیستورهای نانوفلوئیدیک هستند که در آنها کانال های بسیار باریک پر از الکترولیت، جریان یونی را کنترل می کنند و گیت با تغییر غلظت یون ها یا پتانسیل سطحی، جریان را مدوله می کند.
\[ I_{ion} = \sigma_{ion} E \quad , \quad \sigma_{ion} = q \mu_{ion} n_{ion} \]کاربردهای ترانزیستورهای یونی: حسگرهای زیستی (تشخیص مولکول ها در محلول)، واسط های عصبی (تحریک و ثبت سیگنال های عصبی)، باتری ها و پیل های سوختی (کنترل جریان یونی)، و مدارهای محاسباتی نورومورفیک (با الهام از یون ها در مغز). سرعت این ترانزیستورها معمولا پایین است (چون یون ها سنگین تر از الکترون ها هستند).
