ترانزیستور ورودی در TTL (انگلیسی : TTL Input Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور ورودی در TTL (انگلیسی : TTL Input Transistor) :
ترانزیستور ورودی در TTL به ترانزیستور چند امیتری (Multi-Emitter Transistor) در ورودی گیت های استاندارد TTL (مانند 7400) اشاره دارد. این ترانزیستور یک قطعه کلیدی در پیاده سازی گیت های منطقی با ترانزیستورهای دوقطبی است.
ساختار: یک ترانزیستور NPN با یک بیس مشترک و چندین ناحیه امیتر مجزا (معمولا ۲، ۳، ۴ یا ۸ امیتر). هر امیتر به یک ورودی گیت متصل می شود. کلکتور این ترانزیستور به مراحل بعدی (معمولا به بیس ترانزیستور فازشکن یا خروجی) متصل است. عملکرد: اگر همه ورودی ها HIGH باشند (مثلا ۳.۴ ولت)، جریان از بیس به کلکتور رفته و ترانزیستور را روشن می کند. اگر حداقل یکی از ورودی ها LOW باشد (مثلا ۰.۲ ولت)، جریان بیس از آن امیتر منحرف شده و ترانزیستور خاموش می شود. این عملکرد منطقی NAND را پیاده سازی می کند.
\[ \text{اگر همه ورودی ها HIGH باشند: } I_B \text{ به کلکتور می رود و ترانزیستور روشن است.} \]ترانزیستورهای چند امیتری در TTL باعث کاهش تعداد قطعات و بهبود سرعت می شوند. این ایده بعدها در فناوری های دیگر (مانند I²L) نیز به کار رفت. امروزه در مدارهای مجتمع CMOS دیگر از این ساختار استفاده نمی شود، اما در تاریخ الکترونیک دیجیتال نقش مهمی داشته است.
