ترانزیستور با اثر ترانزیستور (Transistor-Transistor Logic - TTL)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور با اثر ترانزیستور (Transistor-Transistor Logic - TTL) :
TTL (Transistor-Transistor Logic) یک خانواده از مدارهای منطقی دیجیتال است که اساس آن بر ترانزیستورهای دوقطبی (BJT) بنا شده است. این فناوری از دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ غالب بود و هنوز هم در برخی کاربردها استفاده می شود. در TTL، گیت های منطقی با ترکیب ترانزیستورها و مقاومت ها ساخته می شوند.
مشخصه بارز TTL استفاده از ترانزیستورهای چند امیتری (Multi-Emitter Transistor) در ورودی گیت ها (مانند گیت NAND) است. به عنوان مثال، در گیت NAND معروف 7400، ورودی ها به امیترهای یک ترانزیستور چند امیتری وصل می شوند و خروجی توسط یک طبقه توتم پل (Totem-Pole) با دو ترانزیستور (یکی بالا، یکی پایین) راه اندازی می شود.
ویژگی های TTL: ولتاژ تغذیه ۵ ولت، سطوح منطقی: LOW کمتر از ۰.۸ ولت، HIGH بیشتر از ۲ ولت، مصونیت نویز خوب، سرعت متوسط (چند نانوثانیه تاخیر)، و توان مصرفی نسبتا بالا (چند میلی وات بر گیت). زیرخانواده های TTL شامل استاندارد (74xx)، کم توان (74Lxx)، شاتکی (74Sxx)، و کم توان شاتکی (74LSxx) که معروف ترین آنهاست.
\[ V_{OH} \approx 3.4\,\text{V} \quad , \quad V_{OL} \approx 0.2\,\text{V} \quad , \quad t_{pd} \approx 10\,\text{ns} \]اگرچه امروزه CMOS (مانند 74HC و 74HCT) جایگزین TTL شده است، اما هنوز برای تطبیق با سیستم های قدیمی و کاربردهای خاص استفاده می شود.
