ترانزیستور با محفظه فلزی (Metal Can Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور با محفظه فلزی (Metal Can Transistor) :
ترانزیستور با محفظه فلزی (Metal Can Transistor) به ترانزیستورهایی گفته می شود که در یک محفظه فلزی استوانه ای (معمولا با پایه های فلزی در یک دایره) بسته بندی شده اند. این نوع بسته بندی (مانند TO-5، TO-18، TO-39) در دهه های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ بسیار رایج بود، اما امروزه تا حد زیادی با بسته های پلاستیکی (SOT, TO-92) جایگزین شده است.
محفظه فلزی مزایایی دارد: محافظت عالی در برابر تداخل الکترومغناطیسی (EMI)، هرمتیک بودن (کاملا مهر و موم شده) برای کاربردهای فضایی و نظامی، و قابلیت تحمل دمای بالا. همچنین اتلاف حرارت از طریق محفظه فلزی بهتر از پلاستیک است. معایب: هزینه بالاتر، حجم بیشتر، و عدم قابلیت نصب سطحی.
\[ \text{بسته های رایج: TO-5 (قطر ~9mm)، TO-18 (قطر ~5mm)} \]امروزه ترانزیستورهای با محفظه فلزی عمدتا برای کاربردهای خاص (نظامی، فضایی، تجهیزات با قابلیت اطمینان بالا) و همچنین برای قطعاتی که نیاز به محافظت EMI دارند (مانند پیش تقویت کننده های کم نویز) استفاده می شوند. برخی ترانزیستورهای RF نیز هنوز در بسته های فلزی (مانند بسته های سرامیکی-فلزی) عرضه می شوند.
نمونه های معروف: 2N2222 (در بسته TO-18 فلزی)، 2N3055 (در بسته TO-3 فلزی)، و سری CA از RCA. اگرچه امروزه نسخه های پلاستیکی این ترانزیستورها رایج تر هستند، نسخه فلزی برای کاربردهای با قابلیت اطمینان بالا هنوز تولید می شود.
