ترانزیستور دیجیتال (Digital Transistor) (معمولا با مقاومت داخلی)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور دیجیتال (Digital Transistor) (معمولا با مقاومت داخلی) :
ترانزیستور دیجیتال (Digital Transistor) که با نام BRT (Bias Resistor Transistor) نیز شناخته می شود، در واقع یک ترانزیستور دوقطبی (BJT) است که به همراه مقاومت های بایاس (سری با بیس و گاهی مقاومت بیس-امیتر) در یک بسته مجتمع شده است. این قطعات برای کاربردهای سوئیچینگ در مدارهای دیجیتال (رابط های منطقی، درایورها) طراحی شده اند و نیاز به مقاومت های خارجی را کاهش می دهند.
ساختار داخلی معمولا شامل یک ترانزیستور NPN یا PNP به همراه یک مقاومت سری با بیس (R1) و گاهی یک مقاومت بین بیس و امیتر (R2) است. مقادیر این مقاومت ها توسط سازنده تعیین می شود (مثلا ۲.۲ کیلواهم، ۱۰ کیلواهم، ۴۷ کیلواهم) و در دیتاشیت قید می شود. وجود R2 باعث بهبود ایمنی در برابر نویز و خاموش شدن سریع تر می شود.
\[ I_B = \frac{V_{in} - V_{BE(on)}}{R_1} \quad , \quad R_2 \text{برای قطع سریع} \]مزایای ترانزیستور دیجیتال: کاهش تعداد قطعات، صرفه جویی در فضای PCB، ساده سازی طراحی. معایب: عدم انعطاف در انتخاب مقاومت ها (مقادیر ثابت هستند). این ترانزیستورها معمولا در بسته های کوچک SOT-23، SOT-323 و ... عرضه می شوند.
کاربردها: راه اندازی رله ها، LEDها، موتورهای کوچک، بافرهای منطقی، و به عنوان سوئیچ در خروجی میکروکنترلرها (برای تطبیق ولتاژ). نمونه های رایج: سری DTC (NPN) و DTA (PNP) از Rohm، یا سری PDTA و PDT از NXP.
