ترانزیستور انعطاف پذیر (Flexible Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور انعطاف پذیر (Flexible Transistor) :
ترانزیستور انعطاف پذیر (Flexible Transistor) به ترانزیستوری گفته می شود که بر روی زیرلایه های انعطاف پذیر (مانند پلاستیک (PET، PEN)، پلی یورتان، کاغذ، یا فویل های فلزی نازک) ساخته شده باشد و بتواند بدون از دست دادن عملکرد، خم شود، تا شود یا کشیده شود. این ترانزیستورها پایه و اساس الکترونیک انعطاف پذیر و پوشیدنی هستند.
مواد مورد استفاده در ترانزیستورهای انعطاف پذیر: (۱) نیمه هادی ها: مواد آلی (پلیمرها و مولکول های کوچک)، اکسیدهای فلزی (مانند IGZO)، مواد دوبعدی (گرافن، TMDها) و نانوسیم ها. (۲) عایق ها: پلیمرهای عایق (PMMA، PVP)، اکسیدهای نازک (Al2O3 به روش ALD). (۳) الکترودها: فلزات نازک (طلا، نقره، آلومینیوم)، رساناهای شفاف (ITO، PEDOT:PSS)، گرافن و نانوسیم های نقره.
انواع ترانزیستورهای انعطاف پذیر: OTFT (آلی)، IGZO TFT، TFT با نانومواد. عملکرد آنها معمولا ضعیف تر از ترانزیستورهای سیلیکونی روی ویفر سخت است (تحرک کمتر، ولتاژ کاری بالاتر)، اما برای کاربردهای مورد نظر کافی است.
\[ \mu \approx 0.1\text{–}50\,\text{cm}^2/V\cdot s \quad , \quad V_{DD} \approx 5\text{–}20\,\text{V} \]کاربردهای ترانزیستورهای انعطاف پذیر: نمایشگرهای انعطاف پذیر (OLEDهای روی پلاستیک)، حسگرهای پوشیدنی (مانند مانیتورینگ ضربان قلب)، برچسب های هوشمند، پوست الکترونیکی، و ایمپلنت های پزشکی. پیشرفت در این زمینه سریع است و محصولات تجاری مانند نمایشگرهای تاشو و حسگرهای منعطف وارد بازار شده اند.
