ترانزیستور نوری دارلینگتون (Darlington Phototransistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور نوری دارلینگتون (Darlington Phototransistor) :
فتوترانزیستور دارلینگتون (Photodarlington) ترکیبی از یک فتوترانزیستور و یک ترانزیستور معمولی (یا دو فتوترانزیستور) در پیکربندی دارلینگتون است. این اتصال باعث می شود بهره جریان کلی (
\[ \beta_{total} \]) حاصلضرب بهره دو ترانزیستور باشد (چند هزار تا چند ده هزار). بنابراین فوتودارلینگتون می تواند با نور بسیار ضعیف، جریان خروجی بزرگی (چند ده میلی آمپر) تولید کند.
ساختار: نور به ترانزیستور اول (فتوترانزیستور) می تابد و جفت نوری تولید می کند. جریان خروجی این ترانزیستور وارد بیس ترانزیستور دوم (معمولی یا فتو) می شود و پس از تقویت، جریان کل از کلکتور به امیتر عبور می کند. فوتودارلینگتون ها معمولا در بسته های ۲ یا ۳ پایه (امیتر، کلکتور، و گاهی بیس برای ترانزیستور دوم) عرضه می شوند.
\[ \beta_{total} = \beta_1 \times \beta_2 \quad , \quad I_C = \beta_{total} \cdot I_{photo} \]مزایا: حساسیت فوق العاده بالا (مناسب برای نور کم)، خروجی جریان زیاد. معایب: سرعت بسیار پایین (زیر ۱۰ کیلوهرتز)، ولتاژ اشباع بالا (حدود ۱.۲ ولت)، و نویز بیشتر.
کاربردها: اپتوکوپلرهای با نسبت تبدیل بالا (CTR)، آشکارسازهای نوری در محیط های کم نور (مانند سنسورهای غباری)، و رله های حالت جامد نوری.
