ترانزیستور بلوری (Crystal Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور بلوری (Crystal Transistor) :
ترانزیستور بلوری (Crystal Transistor) اصطلاحی است که گاهی به ترانزیستورهای ساخته شده بر روی زیرلایه های تک بلور (Single Crystal) اطلاق می شود. اما معنای دقیق تر آن می تواند به اولین ترانزیستورهای ساخته شده از بلور ژرمانیوم (مانند ترانزیستور نقطه ای) یا ترانزیستورهایی که از بلورهای نیمه هادی طبیعی (مانند گالنا) ساخته شده اند، اشاره داشته باشد.
از لحاظ تاریخی، ترانزیستور بلوری به وسایلی گفته می شد که از بلورهای طبیعی نیمه هادی (مانند سولفید سرب یا سیلیکون کاربید) با یک تماس نقطه ای (سیم فلزی نازک) ساخته می شدند. این وسایل پیش از اختراع ترانزیستور پیوندی (۱۹۴۷) در گیرنده های رادیویی به عنوان آشکارساز استفاده می شدند (آشکارساز کریستال یا سبیل گربه). اما این وسایل ترانزیستور به معنای امروزی نبودند، زیرا قابلیت تقویت نداشتند.
امروزه، تمام ترانزیستورهای پیشرفته (مانند MOSFETهای FinFET) روی ویفرهای تک بلور سیلیکون ساخته می شوند، بنابراین عملا همه ترانزیستورهای مدرن «بلوری» هستند. اما این اصطلاح معمولا برای اشاره به ترانزیستورهای مجزای (Discrete) قدیمی که قابلیت تقویت داشتند و از یک تکه بلور ساخته شده بودند (مانند ترانزیستورهای آلیاژی) به کار می رود.
\[ \text{بلور نیمه هادی} \rightarrow \text{آشکارساز (غیر تقویت کننده)} \]در ادبیات فنی امروز، «ترانزیستور بلوری» به ندرت استفاده می شود و بیشتر جنبه تاریخی دارد.
