ترانزیستور جفت سیکلوتون (Sziklai Pair / Complementary Darlington)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور جفت سیکلوتون (Sziklai Pair / Complementary Darlington) :
جفت سیکلوتون (Sziklai Pair) که به نام دارلینگتون مکمل نیز شناخته می شود، یک پیکربندی دو ترانزیستوری است که در آن از یک ترانزیستور NPN و یک ترانزیستور PNP استفاده می شود. برخلاف دارلینگتون که هر دو ترانزیستور یکسان هستند، در سیکلوتون ترانزیستور اول معمولا NPN و ترانزیستور دوم PNP است (یا برعکس).
مزیت اصلی سیکلوتون این است که ولتاژ اشباع (
\[ V_{CE(sat)} \]) آن تقریبا برابر با یک ترانزیستور معمولی است (حدود ۰.۲ ولت) در حالی که بهره جریان همچنان بالا است. همچنین سرعت کلیدزنی آن بیشتر از دارلینگتون معمولی است، زیرا ترانزیستور دوم به اشباع عمیق نمی رود.
\[ \text{اتصال: امیتر Q1 به بیس Q2، کلکتور Q1 به کلکتور Q2} \]نحوه کار: جریان بیس Q1 (که می تواند کوچک باشد) باعث هدایت Q1 می شود. جریان امیتر Q1 وارد بیس Q2 می شود و Q2 را هدایت می کند. در نتیجه جریان بار بین کلکتور مشترک و امیتر Q2 عبور می کند. از آنجا که Q2 در ناحیه فعال یا نزدیک اشباع کار می کند، افت ولتاژ کم است.
کاربرد اصلی سیکلوتون در مراحل خروجی تقویت کننده های قدرت (آمپلی فایرهای صوتی) است، جایی که هم به بهره جریان بالا نیاز داریم و هم افت ولتاژ خروجی باید پایین باشد تا توان تلف شده کم شود. همچنین در منابع تغذیه خطی به کار می رود.
عیب این پیکربندی: ممکن است در فرکانس های بالا پایدار نباشد و نیاز به جبران سازی داشته باشد. با این حال در بسیاری از مدارهای آنالوگ محبوب است.
