ترانزیستور جفت دارلینگتون (Darlington Pair Transistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع ترانزیستورها (Transistor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
ترانزیستور جفت دارلینگتون (Darlington Pair Transistor) :
جفت دارلینگتون (Darlington Pair) دقیقا همان پیکربندی دو ترانزیستوری است که در بالا توضیح داده شد، اما گاهی به عنوان یک قطعه گسسته یا بلوک مستقل در نظر گرفته می شود. در واقع «ترانزیستور دارلینگتون» معمولا به قطعه ای گفته می شود که این جفت در داخل آن تعبیه شده است. اما «جفت دارلینگتون» می تواند با دو ترانزیستور مجزا نیز ساخته شود.
این ترکیب برای کاربردهایی که به بهره جریان فوقالعاده بالا نیاز داریم (بیش از ۱۰۰۰) ایده آل است. مثلا در مدارهای حساس نوری (فتو ترانزیستورها) یا سنسورهای با جریان خروجی پایین. جفت دارلینگتون همچنین در مراحل ورودی آپ امپ ها برای بالا بردن امپدانس استفاده می شود.
\[ I_{C} = \beta_1 \beta_2 I_{B} \quad , \quad V_{BE(total)} = V_{BE1} + V_{BE2} \approx 1.4\,\text{V} \]نکته مهم: در جفت دارلینگتون، ترانزیستور دوم باید بتواند جریان بالایی را تحمل کند، چون جریان اصلی از آن می گذرد. همچنین برای جلوگیری از ناپایداری حرارتی، گاهی مقاومت هایی بین پایه ها اضافه می کنند.
کاربرد معروف: درایور موتور پله ای، کنترل کننده های توان بالا با سیگنال CMOS، و تقویت کننده های صوتی قدیمی. در مدارات مجتمع مانند آیسی L293 نیز از جفت دارلینگتون استفاده شده است.
