دیود پایه-مشترک (Common-Base Diode configuration in some ICs)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)

انواع دیودها (Diode) را در آموزش زیر شرح دادیم :

دیود پایه-مشترک (Common-Base Diode configuration in some ICs) :

دیود پایه-مشترک (Common-Base Diode configuration) یک پیکربندی خاص نیست، بلکه اشاره به نحوه استفاده از ترانزیستورهای دوقطبی (BJT) به عنوان دیود در مدارات مجتمع (ICs) دارد. در طراحی ICها، اغلب به جای استفاده از دیودهای مجزا، از ترانزیستورها در اتصال دیودی (Diode-Connected Transistor) استفاده می شود. در این اتصال، پایه های کلکتور و بیس (یا امیتر و بیس) به یکدیگر متصل می شوند.

سه راه اصلی برای اتصال یک ترانزیستور به عنوان دیود وجود دارد:

اتصال کلکتور-بیس (CB short): در این حالت، ترانزیستور مانند یک دیود بین امیتر و کلکتور عمل می کند. این پیکربندی معمولا افت ولتاژ کمتری شبیه دیود دارد.

اتصال امیتر-بیس (EB short): در این حالت، دیود بین کلکتور و امیتر تشکیل می شود.

استفاده از پیوند بیس-امیتر یا بیس-کلکتور به تنهایی: هر یک از این پیوندها خود یک دیود هستند، اما پیوند بیس-امیتر معمولا ولتاژ شکست پایینی دارد.

مزیت استفاده از ترانزیستور به عنوان دیود در ICها، تطابق عالی با سایر ترانزیستورهای روی تراشه و صرفه جویی در فضا است. این روش در طراحی آینه های جریان (Current Mirrors)، مدارات بایاس، و مرجع های ولتاژ بسیار رایج است.

پارامترهای مهم شامل ولتاژ آستانه (V_BE) و جریان اشباع معکوس (I_S) است که با ترانزیستورهای دیگر تطابق خوبی دارند.

بنابراین، "دیود پایه-مشترک" یک قطعه مجزا نیست، بلکه یک روش پیاده سازی دیود در ICها است.