دیود تقویت کننده (Amplifier Diode)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع دیودها (Diode) را در آموزش زیر شرح دادیم :
دیود تقویت کننده (Amplifier Diode) :
دیود تقویت کننده (Amplifier Diode) یک اصطلاح کلی برای دیودهایی است که می توانند برای تقویت سیگنال های الکتریکی (معمولا در فرکانس های بالا) استفاده شوند. این دیودها نیز مانند دیودهای نوسان ساز، دارای یک ناحیه مقاومت منفی در مشخصه خود هستند. تفاوت اصلی در نحوه استفاده است: در نوسان ساز، مقاومت منفی برای تولید نوسان استفاده می شود، در حالی که در تقویت کننده، از آن برای تقویت یک سیگنال ورودی ضعیف بهره گرفته می شود.
انواع دیودهای تقویت کننده:
تقویت کننده پارامتریک (Parametric Amplifier): که از دیود واراکتور (Varactor) با ظرفیت خازنی متغیر غیرخطی برای تقویت سیگنال استفاده می کند. این تقویت کننده ها نویز بسیار کمی دارند و در نجوم رادیویی کاربرد داشته اند.
تقویت کننده با دیود تونلی (Tunnel Diode Amplifier): از ناحیه مقاومت منفی دیود تونلی برای تقویت سیگنال های فرکانس بالا استفاده می کند. پهنای باند وسیعی دارد اما بهره محدود.
تقویت کننده با دیود گان (Gunn Diode Amplifier): در فرکانس های مایکروویو کاربرد دارد.
مکانیزم کار: دیود در ناحیه مقاومت منفی بایاس می شود. یک سیگنال ضعیف به دیود اعمال می شود. به دلیل مقاومت منفی، دیود توان الکتریکی به سیگنال تزریق می کند (به جای تلف کردن آن) و باعث تقویت آن می شود. این تقویت کننده ها معمولا پهنای باند بسیار وسیعی دارند.
پارامترهای مهم شامل بهره (Gain)، پهنای باند (Bandwidth)، رقم نویز (Noise Figure)، و محدوده فرکانسی است.
کاربرد اصلی دیودهای تقویت کننده (به ویژه تقویت کننده های پارامتریک) در گذشته در گیرنده های بسیار حساس مانند تلسکوپ های رادیویی و گیرنده های ماهواره ای بود. امروزه تا حد زیادی توسط تقویت کننده های ترانزیستوری کم نویز (LNA) جایگزین شده اند، اما در برخی کاربردهای خاص و تحقیقاتی هنوز استفاده می شوند.
