دیود ساطع کننده نور آلی با ماتریس فعال (Active-Matrix OLED - AMOLED)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع دیودها (Diode) را در آموزش زیر شرح دادیم :
دیود ساطع کننده نور آلی با ماتریس فعال (Active-Matrix OLED - AMOLED) :
دیود ساطع کننده نور آلی با ماتریس فعال یا AMOLED (Active-Matrix Organic Light Emitting Diode) نوعی نمایشگر OLED است که در آن هر پیکسل (یا زیرپیکسل) به طور مجزا توسط یک ترانزیستور لایه نازک (Thin-Film Transistor - TFT) کنترل می شود. این فناوری برای نمایشگرهای با رزولوشن بالا و اندازه بزرگ (مانند تلفن های همراه، تبلت ها، و تلویزیون ها) استفاده می شود.
در AMOLED، یک آرایه از TFTها (معمولا از نوع LTPS - Low-Temperature Polycrystalline Silicon یا IGZO) در پشت زیرلایه قرار دارد. هر پیکسل OLED به یک TFT خاص متصل است که جریان عبوری از OLED را کنترل می کند. این امکان را می دهد که هر پیکسل به طور مستقل روشن، خاموش، و با شدت نور دلخواه تنظیم شود.
مزایای AMOLED نسبت به PMOLED (Passive-Matrix OLED) عبارتند از:
رزولوشن بالاتر (مناسب برای نمایشگرهای با تراکم پیکسلی بالا).
اندازه صفحه بزرگتر.
کنتراست و کیفیت تصویر بهتر.
مصرف انرژی کمتر در نمایش محتوای عمدتا تاریک.
پارامترهای مهم AMOLED شامل رزولوشن، تراکم پیکسلی (PPI - Pixels Per Inch)، حداکثر روشنایی، کنتراست، و عمق رنگ (بیت ها) است.
کاربرد اصلی AMOLED در صفحه نمایش تلفن های همراه هوشمند (مانند سری گلکسی سامسونگ و آیفون های اپل) است. همچنین در ساعت های هوشمند، تبلت ها، لپ تاپ ها، و تلویزیون های OLED استفاده می شود.
مزایای AMOLED شامل کیفیت تصویر عالی (سیاهی مطلق، کنتراست بی نهایت، زاویه دید وسیع)، زمان پاسخ بسیار سریع، و ضخامت کم است.
معایب آن شامل احتمال سوختگی پیکسل ها (Burn-in) در طولانی مدت، هزینه تولید بالاتر نسبت به LCD، و کاهش طول عمر پیکسل های آبی است.
در نهایت، AMOLED فناوری غالب در نمایشگرهای تلفن های همراه پرچمدار و بسیاری از دستگاه های الکترونیکی پیشرفته است و با بهبود مستمر، کیفیت و طول عمر آن در حال افزایش است.
