لیزر نظامی ضدموشک (Anti-Missile Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر نظامی ضدموشک (Anti-Missile Laser) :
Anti-Missile Laser یک سامانه تسلیحات لیزری پرقدرت است که برای انهدام موشک ها (بالستیک، کروز، هوا به زمین) و گلوله های خمپاره در هوا طراحی شده است. این سامانه ها از پرتو لیزر با توان بالا (چند ده کیلووات تا چند مگاوات) برای گرم کردن بدنه موشک تا نقطه اشتعال یا انفجار، یا برای مختل کردن عملکرد حسگرهای آن استفاده می کنند. معروف ترین پروژه ها شامل لیزر هوابرد (YAL-1) با لیزر شیمیایی COIL و سامانه های دفاع هوایی مانند Iron Beam (اسرائیل) با لیزر فیبری هستند.
مکانیزم: این سامانه ها از یک رادار یا سیستم الکترواپتیکی برای ردیابی هدف و هدایت پرتو لیزر استفاده می کنند. پرتو لیزر با توان بسیار بالا بر روی نقطه ضعیفی از هدف (مانند پوسته موشک یا کلاهک) متمرکز می شود. حرارت شدید باعث ذوب یا ایجاد تنش حرارتی شده و منجر به شکست ساختاری یا انفجار مهمات می شود. گاهی از لیزر برای کور کردن حسگرهای جستجوگر موشک های هدایت شونده (فریب یا انهدام) نیز استفاده می شود. چالش اصلی حفظ تمرکز پرتو بر روی یک نقطه از هدف در حال حرکت سریع، با وجود تلاطم جوی (تurbulence) و جذب و پراکندگی توسط هوا است.
انواع لیزرهای ضدموشک: ۱) لیزرهای شیمیایی (COIL، HF/DF): توان بسیار بالا (مگاوات) اما حجیم و نیازمند سوخت شیمیایی. پروژه YAL-1 (لیزر هوابرد) از COIL استفاده می کرد. ۲) لیزرهای حالت جامد با پمپ دیودی (DPAL - Diode Pumped Alkali Laser و لیزرهای فیبری): با توان چند ده تا چند صد کیلووات. سامانه هایی مانند Iron Beam (با لیزر فیبری) برای دفاع در برابر راکت ها و خمپاره ها در برد کوتاه (چند کیلومتر) طراحی شده اند. لیزرهای فیبری به دلیل بازده بالا، قابلیت اطمینان، و کیفیت پرتو خوب، گزینه های اصلی برای نسل جدید تسلیحات لیزری هستند. ۳) لیزرهای الکترون آزاد (FEL): برای نسل های آینده با توان و بازده بالاتر در دست تحقیق هستند.
چالش ها: توان بالا، کیفیت پرتو در شرایط جوی متغیر، خنک کاری سیستم، و هزینه. با پیشرفت لیزرهای فیبری و تکنیک های ترکیب پرتو (beam combining)، سامانه های ضدموشک لیزری در حال تبدیل شدن به یک قابلیت عملیاتی در ارتش های پیشرفته هستند.
