لیزر جوشکاری (Welding Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر جوشکاری (Welding Laser) :
Welding Laser به لیزرهایی اطلاق می شود که برای اتصال دائمی قطعات (معمولا فلزی) از طریق ذوب و انجماد موضعی استفاده می شوند. جوشکاری لیزری به دلیل دقت بالا، سرعت بالا، ناحیه متأثر از حرارت (HAZ) کوچک، و قابلیت اتوماسیون، در صنایع مختلف از جمله خودروسازی، هوافضا، الکترونیک، و پزشکی کاربرد گسترده ای دارد. دو حالت اصلی جوشکاری لیزری: جوشکاری هدایتی (Conduction welding) و جوشکاری نفوذی (Keyhole welding).
مکانیزم: در جوشکاری هدایتی (برای توان های پایین تر)، لیزر سطح قطعه را گرم کرده و یک حوضچه مذاب کم عمق ایجاد می کند. در جوشکاری نفوذی (برای توان های بالا)، چگالی توان به حدی زیاد است که ماده تبخیر شده و یک حفره باریک و عمیق (keyhole) از بخار فلز ایجاد می کند. این حفره مانند یک موجبر عمل کرده و نفوذ لیزر به عمق را تسهیل می کند. با حرکت پرتو، حفره حرکت کرده و مواد مذاب در پشت آن منجمد شده و جوش ایجاد می شود.
انواع لیزرهای جوشکاری: ۱) لیزرهای Nd:YAG (پالسی و پیوسته): برای جوشکاری نقطه ای و جوش های باریک در قطعات الکترونیکی و پزشکی. ۲) لیزرهای فیبری: امروزه رایج ترین نوع برای جوشکاری در صنعت. آنها توان بالا (چند کیلووات) و کیفیت پرتو خوبی دارند و می توانند جوش های عمیق و باریک ایجاد کنند. برای جوشکاری بدنه خودرو، باتری ها، و قطعات حساس استفاده می شوند. ۳) لیزرهای CO₂: برای جوشکاری فلزات با ضخامت بالا (چند سانتی متر) در برخی کاربردهای خاص (مانند لوله های فولادی). ۴) لیزرهای دیودی: برای جوشکاری پلاستیک ها و لحیم کاری (با توان متوسط).
مزایای جوشکاری لیزری: سرعت بالا، نفوذ عمیق، HAZ کوچک (کاهش تغییر شکل و تنش پسماند)، قابلیت جوشکاری مواد با ضخامت های مختلف، و امکان جوشکاری در نقاط صعب العبور. کاربردها: خودروسازی (جوشکاری سقف، درها، قطعات انتقال قدرت)، صنعت باتری سازی (جوشکاری ترمینال ها)، تجهیزات پزشکی (ایمپلنت ها، ابزار جراحی)، الکترونیک (محفظه های هرمتیک)، و هوافضا.
