لیزر رادار (Lidar Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر رادار (Lidar Laser) :
Lidar (Light Detection and Ranging) Laser به لیزرهایی اطلاق می شود که به طور خاص برای سیستم های لیدار (LIDAR) طراحی شده اند. لیدار یک روش سنجش از دور است که با تابش پالس های لیزری به یک هدف و اندازه گیری زمان بازگشت و تغییرات طول موج پالس های بازتابیده، فاصله، سرعت، و ویژگی های هدف را تعیین می کند. انتخاب لیزر برای لیدار به کاربرد بستگی دارد: مسافت یابی، سرعت سنجی، یا اندازه گیری غلظت گازها (لیدار دیفرانسیلی - DIAL). لیزرهای مورد استفاده باید دارای ویژگی هایی مانند توان پیک بالا، پهنای پالس کوتاه، و پهنای خط باریک (برای DIAL) باشند.
انواع لیزرهای مورد استفاده در لیدار: ۱) لیزرهای Nd:YAG با Q-switching (۱۰۶۴ نانومتر و هارمونیک دوم ۵۳۲ نانومتر): رایج ترین برای لیدارهای توپوگرافی و مسافت یابی. ۲) لیزرهای اربیوم (۱۵۵۰ نانومتر): به دلیل ایمنی برای چشم، برای کاربردهای خودروهای خودران و نظامی محبوبیت یافته اند. ۳) لیزرهای دیودی پالسی: برای لیدارهای کم هزینه و کوتاه برد (مانند اسکنرهای محیطی). ۴) لیزرهای فیبری پالسی: برای توان های بالا و کاربردهای فضایی. ۵) لیزرهای قابل تنظیم (مانند لیزرهای رنگی، OPO، و لیزرهای آبشار کوانتومی): برای لیدارهای دیفرانسیلی (DIAL) که نیاز به دو طول موج (روی خط جذب گاز و خارج از آن) دارند تا غلظت گازهایی مانند بخار آب، ازن، CO₂ و متان را اندازه گیری کنند.
کاربردهای لیدار: نقشه برداری توپوگرافی (ایجاد مدل های سه بعدی از زمین)، خودروهای خودران (تشخیص موانع و مسافت یابی)، هواشناسی (اندازه گیری ابرها و آلاینده ها)، باستان شناسی (کشف آثار باستانی زیر پوشش گیاهی)، و نظامی (تشخیص اهداف). لیدارهای DIAL برای پایش محیط زیست (ردیابی آلودگی هوا) و تحقیقات جوی استفاده می شوند.
چالش ها: نیاز به توان پیک بالا برای دستیابی به برد بلند، پهنای پالس کوتاه برای تفکیک فضایی بالا، و پایداری فرکانس برای لیدارهای دیفرانسیلی. پیشرفت در لیزرهای فیبری و دیودی، لیدار را فشرده تر و کم هزینه تر کرده است.
