لیزر مخابراتی (Telecom Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر مخابراتی (Telecom Laser) :
Telecom Laser به لیزرهایی اطلاق می شود که به طور خاص برای استفاده در سیستم های مخابرات نوری طراحی شده اند. این لیزرها باید دارای ویژگی های خاصی باشند: طول موج در پنجره های مخابراتی (۱۳۱۰ نانومتر یا ۱۵۵۰ نانومتر)، پهنای خط باریک (برای کاهش پاشندگی)، توان خروجی مناسب (چند میلی وات تا چند ده میلی وات)، قابلیت مدولاسیون سریع (مستقیم یا خارجی)، و قابلیت اطمینان بسیار بالا (ده ها هزار ساعت کار مداوم). دو نوع اصلی لیزرهای مخابراتی، لیزرهای FP (Fabry-Perot) و لیزرهای DFB (Distributed Feedback) هستند. لیزرهای VCSEL نیز برای کاربردهای کوتاه برد استفاده می شوند.
انواع: ۱) لیزرهای FP: ساده ترین و ارزان ترین نوع، با پهنای خط نسبتا زیاد (چند نانومتر) و چندمدی. برای کاربردهای کوتاه برد (شبکه های محلی) با نرخ داده پایین تر استفاده می شوند. ۲) لیزرهای DFB: مهم ترین نوع برای مخابرات دوربرد و با نرخ داده بالا. با داشتن یک توری درون حفره، تک فرکانس و با پهنای خط باریک (چند مگاهرتز) هستند. آنها برای سیستم های WDM با فاصله کانال های کم (۵۰ یا ۱۰۰ گیگاهرتز) ضروری هستند. ۳) لیزرهای VCSEL: برای ارتباطات کوتاه برد (چند صد متر) در مراکز داده و شبکه های محلی با سرعت بالا (۲۵، ۵۰، ۱۰۰ گیگابیت بر ثانیه) محبوبیت یافته اند. آنها قیمت پایین و مصرف انرژی کمی دارند. ۴) لیزرهای قابل تنظیم (Tunable Lasers): مانند لیزرهای DBR با چند بخش که می توانند در چندین کانال WDM تنظیم شوند. آنها انعطاف پذیری در مدیریت شبکه را افزایش می دهند.
مواد مورد استفاده: برای ۱۳۱۰ و ۱۵۵۰ نانومتر، از لیزرهای مبتنی بر InP (فسفید ایندیم) استفاده می شود. برای مخابرات کوتاه برد در ۸۵۰ نانومتر، از GaAs/AlGaAs استفاده می شود.
کاربردها: ستون فقرات اینترنت و شبکه های مخابراتی. لیزرهای DFB در فرستنده های نوری برای شبکه های دوربرد و شهری، لیزرهای VCSEL در مراکز داده و اتصالات کوتاه، و لیزرهای FP در شبکه های دسترسی (PON) استفاده می شوند. لیزرهای مخابراتی یکی از حیاتی ترین و پرکاربردترین انواع لیزر از نظر اقتصادی هستند.
