لیزر توزیع یافته (Distributed Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر توزیع یافته (Distributed Laser) :
Distributed Laser یک اصطلاح کلی است که می تواند به دو مفهوم اشاره داشته باشد: ۱) لیزرهای با بازخورد توزیع یافته (DFB) که قبلا توضیح داده شدند. ۲) لیزرهایی که محیط بهره آنها به صورت گسترده و نه متمرکز در یک نقطه است، مانند لیزرهای فیبری (که محیط بهره در تمام طول فیبر توزیع شده) یا برخی لیزرهای گازی با طول زیاد. در اینجا، تمرکز بر مفهوم دوم است: لیزرهایی که بهره در تمام طول حفره توزیع شده است، برخلاف لیزرهای معمولی که بهره در یک ناحیه متمرکز است.
مکانیزم: در یک لیزر توزیع یافته، محیط بهره در تمام طول حفره (یا بخش بزرگی از آن) گسترده شده است. این ویژگی می تواند مزایایی مانند افزایش بهره کلی و کاهش چگالی توان در محیط فعال (کاهش اثرات غیرخطی و حرارتی) داشته باشد. لیزرهای فیبری بهترین مثال هستند: فیبر دوپ شده هم به عنوان موجبر و هم به عنوان محیط بهره در تمام طول خود عمل می کند. برخی لیزرهای گازی با لوله های طولانی نیز بهره توزیع شده دارند.
مفهوم دیگر: "لیزر توزیع یافته" گاهی به لیزرهایی اطلاق می شود که از چندین حفره یا چندین المان بهره که با فاصله از هم قرار گرفته اند، تشکیل شده اند. این طراحی می تواند برای دستیابی به توان های بالا یا کنترل بهتر مدها استفاده شود.
کاربردها: لیزرهای فیبری (که در صنعت غالب هستند) نمونه بارز لیزرهای توزیع یافته هستند. لیزرهای حالت جامد با محیط فعال طولانی (مانند میله های بلند Nd:YAG) نیز نوعی لیزر توزیع یافته محسوب می شوند. این لیزرها در کاربردهایی که نیاز به توان بالا یا کیفیت پرتو خاص دارند، استفاده می شوند.
با توجه به اینکه مفهوم "توزیع یافته" بیشتر با لیزرهای DFB گره خورده است (که در آن بازخورد توزیع شده است نه لزوما بهره)، و قبلا DFB توضیح داده شد، این مدخل بیشتر جنبه تکمیلی دارد.
