لیزر تزریقی (Injection Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر تزریقی (Injection Laser) :
Injection Laser یک اصطلاح عمومی برای لیزرهای نیمه هادی است که در آنها وارونی جمعیت با تزریق جریان الکتریکی (تزریق حامل ها) به ناحیه فعال ایجاد می شود. این رایج ترین روش کار لیزرهای دیودی است. تقریبا تمام لیزرهای نیمه هادی تجاری (از لیزرهای قرمز در پوینترها گرفته تا لیزرهای مخابراتی DFB) از نوع تزریقی هستند. اصطلاح "لیزر تزریقی" بر مکانیزم پمپاژ (تزریق الکتریکی) تأکید دارد و در مقابل لیزرهای با پمپ نوری قرار می گیرد.
مکانیزم: یک لیزر تزریقی از یک پیوندگاه p-n (معمولا با ساختار ناهمگون دوگانه یا چاه کوانتومی) تشکیل شده است. با اعمال ولتاژ بایاس مستقیم، الکترون ها از سمت n و حفره ها از سمت p به ناحیه فعال تزریق می شوند. این حامل ها در ناحیه فعال محصور شده و بازترکیب تابشی انجام می دهند. با افزایش جریان، چگالی حامل ها افزایش یافته و بهره نوری افزایش می یابد. وقتی جریان از آستانه لیزر عبور کند، گسیل القایی غالب شده و لیزر اتفاق می افتد. حفره نوری توسط دو وجه شکافته شده در انتهای نوار (در لیزرهای لبه گسیل) یا توسط آینه های DBR (در VCSEL) تشکیل می شود.
مزایای لیزرهای تزریقی: بازده بالا، اندازه کوچک، قابلیت مدولاسیون مستقیم با جریان (تا چند ده گیگاهرتز)، مصرف انرژی پایین، و قابلیت تولید انبوه با هزینه کم. این مزایا آنها را به پرکاربردترین نوع لیزر در جهان تبدیل کرده است.
کاربردها: مخابرات نوری، ذخیره سازی نوری (CD، DVD، بلوری)، چاپگرهای لیزری، بارکدخوان ها، موس های نوری، نشانگرهای لیزری، حسگرها، پزشکی (جراحی، زیبایی)، و پمپاژ لیزرهای دیگر. لیزرهای تزریقی (دیودی) ستون فقرات صنعت الکترونیک و فوتونیک مدرن هستند.
