لیزر رنگی استیلبن (Stilbene Dye Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر رنگی استیلبن (Stilbene Dye Laser) :
Stilbene Dye Laser از رنگ های خانواده استیلبن (مانند استیلبن ۱، استیلبن ۳) به عنوان محیط فعال استفاده می کند. این رنگ ها در محدوده فرابنفش تا آبی (۴۰۰-۴۵۰ نانومتر) گسیل دارند. آنها برای پمپاژ در محدوده فرابنفش دور (حدود ۳۲۰-۳۶۰ نانومتر) طراحی شده اند و معمولا با لیزرهای نیتروژن (۳۳۷ نانومتر) یا لیزرهای اگزایمر (۳۰۸ یا ۳۵۱ نانومتر) پمپ می شوند. استیلبن ها جزو معدود رنگ هایی هستند که در محدوده فرابنفش-آبی با بازده خوب کار می کنند.
مکانیزم: مولکول های استیلبن دارای ساختار خطی با پیوندهای دوگانه مزدوج هستند. آنها در حلال هایی مانند اتانول، دی اکسین یا تولوئن حل می شوند. بازده کوانتومی فلورسانس استیلبن ها معمولا خوب است اما از رودامین کمتر است. پهنای گسیل آنها متوسط است. یکی از چالش های استیلبن ها، پایداری نوری محدود آنهاست. آنها در برابر تابش شدید فرابنفش تخریب می شوند و نیاز به گردش محلول دارند.
کاربردهای لیزر استیلبن عمدتا در تحقیقات علمی برای پر کردن محدوده فرابنفش-آبی بود. از آنها در طیف سنجی فلورسانس مولکول های زیستی (که در این محدوده جذب دارند)، فوتوشیمی، و تحقیقات در فیزیک اتمی (برای طول موج های خاص) استفاده می شد. در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، استیلبن ها برای دستیابی به طول موج های کوتاه تر از آنچه با کومارین ها ممکن بود، ضروری بودند.
امروزه با ظهور لیزرهای حالت جامد فرابنفش (مانند هارمونیک دوم و سوم لیزرهای Ti:Sapphire) و لیزرهای دیودی فرابنفش (GaN)، استفاده از لیزرهای استیلبن تقریبا متوقف شده است. با این حال، آنها از نظر تاریخی به عنوان پل ارتباطی بین لیزرهای فرابنفش و مرئی اهمیت دارند. استیلبن ها همچنین به عنوان مواد فعال در برخی آشکارسازهای سنتیلاتور استفاده می شوند.
