لیزر یونی مخلوط گاز (Mixed Gas Ion Laser)، در فیزیک (Physics)
انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :
لیزر یونی مخلوط گاز (Mixed Gas Ion Laser) :
Mixed Gas Ion Laser به لیزر یونی اطلاق می شود که از مخلوط چند گاز نجیب (معمولا آرگون و کریپتون) در یک لوله تخلیه استفاده می کند. هدف از این کار، ترکیب طول موج های مختلف هر دو گاز برای دستیابی به یک پرتو لیزر چندخطی (اغلب شبیه نور سفید) است. این لیزرها در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ برای کاربردهای نمایشی و تحقیقاتی که نیاز به چندین طول موج مرئی به طور همزمان داشتند، محبوب بودند.
مکانیزم عملکرد: در تخلیه الکتریکی، اتم های آرگون و کریپتون هر دو یونیزه و برانگیخته می شوند. یون های برانگیخته هر گاز در طول موج های مشخص خود گسیل می کنند. با تنظیم فشار نسبی گازها و جریان تخلیه، می توان شدت نسبی خطوط مختلف را تا حدودی کنترل کرد. آینه های حفره معمولا برای کل محدوده مرئی (۴۵۰-۶۵۰ نانومتر) پوشش داده می شوند تا همه خطوط بتوانند نوسان کنند. خروجی چنین لیزرهایی ترکیبی از خطوط آبی، سبز، زرد و قرمز است که به چشم انسان به صورت نور سفید مایل به صورتی دیده می شود.
کاربرد اصلی لیزرهای یونی مخلوط گاز در نمایشگرهای لیزری و نورپردازی (لایو شوها) و همچنین به عنوان منبع نور برای هولوگرافی رنگی بود. در تحقیقات علمی، برای کاربردهایی که نیاز به چندین طول موج به طور همزمان داشتند (مانند طیف سنجی تفاضلی) استفاده می شد. امروزه این لیزرها تقریبا به طور کامل توسط ترکیبی از لیزرهای حالت جامد و دیودی (که هر کدام یک طول موج خاص را با بازده بالا تولید می کنند) و سپس ترکیب پرتوها برای ایجاد نور سفید، جایگزین شده اند.
چالش های این لیزرها مشابه لیزرهای یونی دیگر است: بازده بسیار پایین، مصرف برق بالا، نیاز به خنک کاری آب، و طول عمر محدود. علاوه بر این، کنترل پایدار شدت نسبی خطوط مختلف در طول زمان دشوار بود. با ظهور لیزرهای دیودی RGB (قرمز، سبز، آبی) با توان مناسب، دیگر نیازی به این لیزرهای پرمصرف نیست. با این حال، از نظر تاریخی، آنها نقش مهمی در توسعه فناوری نمایش لیزری داشتند.