لیزر Ho:YAG (انگلیسی : Holmium-Doped Yttrium Aluminum Garnet Laser)، در فیزیک (Physics)

انواع لیزرها (Laser) را در آموزش زیر شرح دادیم :

لیزر Ho:YAG (انگلیسی : Holmium-Doped Yttrium Aluminum Garnet Laser) :

Ho:YAG Laser از کریستال YAG دوپ شده با یون های هولمیوم (

) استفاده می کند. طول موج اصلی آن ۲۰۹۷ نانومتر (۲.۱ میکرون) است که درست در پیک جذب آب قرار دارد. این ویژگی آن را به یکی از بهترین لیزرها برای جراحی بافت های نرم و سخت تبدیل کرده است. پمپاژ آن اغلب با لیزرهای تولیوم یا مستقیما با دیودهای لیزری در حدود ۱۹۰۰ نانومتر انجام می شود.

لیزر Ho:YAG به دلیل ضریب جذب بالا در آب (حدود ۳۰ برابر بیشتر از Nd:YAG)، برش دقیق با حداقل آسیب حرارتی ایجاد می کند. عمق نفوذ آن در بافت حدود ۰.۵ میلی متر است که برای کاربردهای جراحی ایده آل است. این لیزر معمولا در مد پالسی کار می کند و پالس هایی با انرژی بالا (تا چند ژول) با نرخ تکرار متغیر تولید می کند.

کاربرد اصلی Ho:YAG در اورولوژی برای لیتوتریپسی (خرد کردن سنگ کلیه) و درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (HoLEP) است. همچنین در ارتوپدی برای برش و سایش استخوان و غضروف، در گوش و حلق و بینی، و در جراحی عمومی برای برش بافت های نرم استفاده می شود. در صنعت، برای حکاکی و برش مواد حساس به حرارت و پلیمرها کاربرد دارد.

یکی از مزایای مهم Ho:YAG، قابلیت انتقال پرتو از طریق فیبرهای نوری است. این امکان را فراهم می کند که پرتو لیزر از طریق آندوسکوپ به نقاط داخلی بدن هدایت شود. فیبرهای سیلیکایی معمولی برای این طول موج شفاف هستند و تلفات کمی دارند. توان متوسط لیزرهای Ho:YAG معمولا تا چند ده وات است و با سیستم های خنک کاری مناسب کار می کنند. با اینکه بازده آن نسبتا پایین است (حدود ۲-۵٪)، اما ویژگی های جراحی منحصر به فرد آن را به ابزاری استاندارد در اورولوژی تبدیل کرده است.