پلانک زمان (Planck Time) ( $ t_P = \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} \approx 5.39 \times 10^{-44}\,\text{s} $ )، در فیزیک (Physics)
انواع واحدها (Unit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
پلانک زمان (Planck Time) ( $ t_P = \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} \approx 5.39 \times 10^{-44}\,\text{s} $ ) :
Planck time (زمان پلانک) کوچک ترین واحد زمانی است که در فیزیک مدرن معنا دارد و از ترکیب ثابت های بنیادی فیزیک (ثابت پلانک، سرعت نور، ثابت گرانش) به دست می آید. مقدار آن تقریبا برابر با
\[ 5.39 \times 10^{-44} \]ثانیه است:
\[ t_P = \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} \approx 5.391247 \times 10^{-44}\,\text{s} \].
زمان پلانک مدت زمانی است که نور در خلأ برای پیمودن یک طول پلانک (کوچک ترین طول ممکن) صرف می کند. در این مقیاس، اثرات گرانش کوانتومی (نظریه ای که هنوز کامل نشده) غالب می شوند.
بر اساس نظریه نسبیت عام و مکانیک کوانتوم، توصیف رویدادها در زمان های کوچک تر از زمان پلانک با فیزیک فعلی ممکن نیست. مهبانگ (Big Bang) در لحظه صفر تا یک زمان پلانک، یک تکینگی کوانتومی محسوب می شود.
زمان پلانک فوق العاده کوچک است. نسبت یک ثانیه به زمان پلانک، بسیار بزرگ تر از نسبت سن جهان به یک ثانیه است.
\[ t_P = \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} \approx 5.391 \times 10^{-44}\,\text{s} \]این واحد به افتخار ماکس پلانک، فیزیکدان آلمانی و پایه گذار مکانیک کوانتومی، نام گذاری شده است.
مثال: اولین لحظات پس از مهبانگ، از زمان صفر تا ۱ زمان پلانک، هنوز به خوبی درک نشده است. در شتاب دهنده ها، ما به زمان هایی در حد ۱۰⁻²⁴ ثانیه دست یافته ایم که بسیار بزرگ تر از زمان پلانک است.
زمان پلانک یک مقیاس بنیادی در تلاش برای یکپارچه سازی نسبیت و کوانتوم است.
