مقاومت Polysilicon (Polysilicon Resistor - در آی سی)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت Polysilicon (Polysilicon Resistor - در آی سی) :
مقاومت Polysilicon (پلی سیلیکون) رایج ترین نوع مقاومت پسیو در مدارهای مجتمع CMOS است. این مقاومت ها از لایه پلی سیلیکون (که معمولا برای ساخت گیت ترانزیستورها استفاده می شود) ساخته می شوند.
مقاومت پلی سیلیکون با دوپینگ (افزودن ناخالصی) کنترل می شود. مقاومت سطحی (
\[ R_{sheet} \]) می تواند از چند اهم بر مربع (برای دوپینگ بالا) تا چند کیلواهم بر مربع (برای دوپینگ کم) متغیر باشد. با طراحی ابعاد، مقاومت دلخواه به دست می آید.
مزایا: دقت نسبتا خوب، ضریب دمایی متوسط، سازگاری با فرآیند استاندارد CMOS، و قابلیت ساخت در ابعاد کوچک. معایب: غیرخطی بودن در ولتاژهای بالا، وابستگی به دما، و تحمل توان محدود.
مقاومت های پلی سیلیکون در تمام آی سی های دیجیتال و آنالوگ (مانند میکروپروسسورها، حافظه ها، مبدل ها) به طور گسترده استفاده می شوند. آنها معمولا به صورت نواری با دو تماس در دو سر طراحی می شوند.
