مقاومت RF (انگلیسی : Radio Frequency Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)

انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :

مقاومت RF (انگلیسی : Radio Frequency Resistor) :

مقاومت RF (Radio Frequency Resistor) نوعی مقاومت است که برای کار در فرکانس های بالا (از چند مگاهرتز تا چند گیگاهرتز) طراحی شده است. در این فرکانس ها، مقاومت های معمولی به دلیل وجود ظرفیت خازنی و اندوکتانس پارازیتی، رفتار غیراهمی پیدا می کنند.

ویژگی های مقاومت RF: اندوکتانس بسیار کم (کمتر از ۱ نانو هانری)، ظرفیت خازنی بسیار کم (کمتر از ۰.۱ پیکوفاراد)، بسته بندی ویژه (معمولا بدون پایه یا با پایه های کوتاه)، و مواد با اتلاف پایین (مانند فیلم فلزی یا کربنی با ساختار خاص).

این مقاومت ها اغلب به صورت تراشه ای (SMD) با ابعاد بسیار کوچک (مانند ۰۲۰۱ یا ۰۴۰۲) یا به صورت استوانه ای با کلاهک های فلزی (MELF) ساخته می شوند. نوع مهم دیگر، مقاومت های فیلم نازک با ساختار روکش دار (Wrap-around) هستند که سطح تماس با زمین را کاهش می دهند.

در فرکانس های بالا، مدل مداری مقاومت شامل یک مقاومت ایده آل سری با یک اندوکتانس کوچک و موازی با یک خازن کوچک است. در مقاومت RF، این عناصر پارازیتی به حداقل رسیده اند.

کاربردها: پایانه های خطوط انتقال (Terminator)، تضعیف کننده های RF (Attenuators)، تقسیم کننده های توان، مدارهای تطبیق امپدانس، تقویت کننده های RF، و تجهیزات مخابراتی.

مقاومت RF معمولا در مقادیر استاندارد مانند ۵۰ اهم، ۷۵ اهم (برای تطبیق با کابل های کواکسیال) و توان های پایین (۰.۱ تا ۲ وات) ساخته می شود.