مقاومت پیش شارژ (Pre-charge Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت پیش شارژ (Pre-charge Resistor) :
مقاومت پیش شارژ (Pre-charge Resistor) مقاومتی است که در مدارهای قدرت (به ویژه در اینورترها، درایوها و خودروهای برقی) برای شارژ تدریجی خازن های لینک DC استفاده می شود. هنگام روشن شدن اولیه، خازن های بزرگ لینک DC تخلیه شده و مانند اتصال کوتاه عمل می کنند. اگر مستقیما به برق وصل شوند، جریان هجومی (Inrush Current) بسیار بالا باعث سوختن فیوز یا آسیب به یکسوسازها می شود.
برای جلوگیری از این پدیده، یک مقاومت به صورت سری با خازن ها قرار می گیرد تا جریان شارژ اولیه را محدود کند. پس از شارژ شدن خازن ها به حدود ۹۰٪ ولتاژ نهایی، یک کنتاکتور (رله یا تریستور) مقاومت را اتصال کوتاه کرده و مدار وارد حالت عادی می شود.
مقدار مقاومت پیش شارژ
\[ R \]با در نظر گرفتن زمان شارژ و حداکثر جریان مجاز تعیین می شود. زمان شارژ تقریبی
\[ \tau = R \times C \]است. معمولا مقاومت طوری انتخاب می شود که زمان شارژ چند سیکل تا چند ثانیه باشد.
توان لحظه ای مقاومت در هنگام شارژ بالا است، اما مدت زمان آن کوتاه است. بنابراین مقاومت های پیش شارژ معمولا از نوع سیم پیچی با توان پالسی بالا (Pulse Withstanding) انتخاب می شوند.
کاربردها: درایوهای فرکانس متغیر (VFD)، اینورترهای خورشیدی، شارژرهای باتری، منابع تغذیه سوئیچینگ قدرتی، و خودروهای برقی.
نکته ایمنی: اگر کنتاکتور اتصال کوتاه به هر دلیل عمل نکند، مقاومت پیش شارژ ممکن است داغ شده و بسوزد. بنابراین معمولا از فیوز حرارتی سری یا سنسور دما استفاده می شود.
