مقاومت SMD لایه ضخیم (Thick Film SMD Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت SMD لایه ضخیم (Thick Film SMD Resistor) :
مقاومت SMD لایه ضخیم رایج ترین نوع مقاومت در بردهای الکترونیکی امروزی است. تخمین زده می شود که بیش از ۹۰٪ مقاومت های SMD از نوع لایه ضخیم هستند. این مقاومت ها با فناوری چاپ لایه ضخیم بر روی زیرلایه سرامیکی ساخته می شوند.
فرآیند ساخت: ابتدا یک خمیر مقاومتی (ترکیبی از پودر شیشه، اکسید روتنیوم و حلال های آلی) بر روی زیرلایه آلومینا (Al₂O₃) به روش صفحه چاپ (Screen Printing) اعمال می شود. سپس در دمای بالا (حدود ۸۵۰ درجه سانتیگراد) پخته می شود تا لایه ضخیم (معمولا ۱۰ تا ۵۰ میکرومتر) تشکیل شود. برای تنظیم مقاومت دقیق، گاهی با لیزر شیارهایی ایجاد می کنند.
الکترودهای دو سر از نقره با روکش نیکل و قلع ساخته می شوند تا قابلیت لحیم کاری خوبی داشته باشند. یک لایه محافظ شیشه ای (گلیز) روی عنصر مقاومتی را می پوشاند.
مقاومت سطحی (اهم بر مربع) خمیرها از ۱۰ اهم/□ تا ۱۰ مگااهم/□ متغیر است، بنابراین دامنه وسیعی از مقاومت ها (۱ اهم تا ۱۰۰ مگااهم) قابل تولید است.
تلورانس معمولا ۱٪، ۲٪، ۵٪ و گاهی ۰.۵٪. ضریب دمایی (TCR) معمولا بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ ppm/°C برای مقادیر معمولی و برای نوع دقیق تر تا ۵۰ ppm/°C کاهش می یابد.
توان بر اساس اندازه: ۰۲۰۱ (۱/۲۰ وات)، ۰۴۰۲ (۱/۱۶ وات)، ۰۶۰۳ (۱/۱۰ وات)، ۰۸۰۵ (۱/۸ وات)، ۱۲۰۶ (۱/۴ وات)، ۱۲۱۰ (۱/۲ وات)، ۲۰۱۰ (۳/۴ وات)، ۲۵۱۲ (۱ وات).
مزایا: قیمت بسیار پایین، تولید انبوه آسان، تنوع مقاومت بالا، قابلیت اطمینان خوب. معایب: نویز نسبتا بالا، TCR متوسط، حساسیت به پالس (نسبت به فیلم نازک).
کاربردها: همه جا! از تلفن همراه و کامپیوتر تا لوازم خانگی و خودرو.
