مقاومت اکسید روی (Zinc Oxide Varistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)

انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :

مقاومت اکسید روی (Zinc Oxide Varistor) :

مقاومت اکسید روی (ZnO) همان واریستور اکسید فلز (MOV) است که در شماره ۴۲ توضیح داده شد. این ماده اصلی ترین ماده در ساخت واریستورهای مدرن است. بنابراین این مورد زیرمجموعه واریستورهاست.

ویژگی خاص ZnO: اکسید روی یک نیمه رسانای نوع N است که با افزودن اکسیدهای دیگر (بیسموت، پروسیم، کبالت) مرزهای دانه ای با خاصیت واریستوری ایجاد می کند. این مرزها مانند دیودهای زنر عمل کرده و در ولتاژ بالا به حالت رسانا می روند.

مزایای واریستور ZnO نسبت به انواع قدیمی (کاربید سیلیسیم): ضریب غیرخطی بالاتر (α تا ۵۰)، انرژی قابل جذب بیشتر، اندازه کوچک تر، ولتاژ آستانه دقیق تر.

کاربرد: حفاظت در برابر اضافه ولتاژهای گذرا در شبکه برق، منابع تغذیه، خطوط مخابراتی.

مقاومت اکسید روی در حالت عادی بسیار بالاست (چندین مگااهم) و در لحظه اضافه ولتاژ به چند اهم کاهش می یابد.