پتانسیومتر دیجیتال (Digital Potentiometer)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
پتانسیومتر دیجیتال (Digital Potentiometer) :
پتانسیومتر دیجیتال (DigiPOT) یک مدار مجتمع (IC) است که عملکرد یک پتانسیومتر مکانیکی را با استفاده از سیگنال های دیجیتال شبیه سازی می کند. این قطعه شامل یک آرایه از مقاومت ها و کلیدهای الکترونیکی است که با دریافت کد دیجیتال، موقعیت لغزنده مجازی را تنظیم می کنند.
ساختار داخلی: یک شبکه مقاومتی از نوع R-2R یا یک زنجیره از مقاومت های مساوی (تاپ) و کلیدهای ترانزیستوری (CMOS) که به نقاط مختلف تاپ متصل اند. با فعال کردن کلید مناسب، لغزنده به آن نقطه متصل می شود.
رابطه:
\[ R_{wb} = \frac{D}{2^N} \times R_{total} \]که
\[ D \]مقدار دیجیتال (۰ تا
\[ 2^N -1 \])،
\[ N \]تعداد بیت ها (معمولا ۶ تا ۱۰ بیت)،
\[ R_{total} \]مقاومت کل بین دو سر انتهایی است.
مزایا: عدم وجود قطعات مکانیکی (عمر بالا)، قابلیت کنترل توسط میکروکنترلر، اندازه کوچک، قابلیت ذخیره تنظیمات، امکان کنترل چند کانال، نویز صفر ناشی از سایش. معایب: وضوح محدود (تعداد پله ها)، توان کم، حساسیت به ولتاژ تغذیه، ولتاژ کاری محدود (معمولا ۵ تا ۳۰ ولت).
کاربردها: تنظیم بهره در تقویت کننده ها، کالیبراسیون خودکار مدارها، کنترل ولوم دیجیتال در سیستم های صوتی، تنظیم ولتاژ مرجع در مبدل ها، و در سیستم های کنترل از راه دور.
ارتباط با میکروکنترلر از طریق پروتکل هایی مانند I2C، SPI یا UP/DOWN انجام می شود.
