مقاومت بالاست (Ballast Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت بالاست (Ballast Resistor) :
مقاومت بالاست قطعه ای است که برای محدود کردن جریان در مدارها به کار می رود و دارای خاصیت خودتنظیمی است. نام بالاست از مفهوم "تعادل" گرفته شده است. این مقاومت ها معمولا دارای ضریب دمایی مثبت (PTC) هستند.
اصل کار: اگر جریان عبوری افزایش یابد، مقاومت بالاست گرم شده و مقاومت آن افزایش می یابد (به دلیل TCR مثبت). این افزایش مقاومت باعث کاهش جریان می شود و در نتیجه جریان تثبیت می گردد. در واقع یک بازخورد منفی ایجاد می شود.
رابطه جریان و مقاومت:
\[ I = \frac{V}{R_{\text{ballast}}(T)} \]با افزایش دما
\[ T \]،
\[ R \]افزایش و
\[ I \]کاهش می یابد.
کاربرد کلاسیک: در لامپ های فلورسنت قدیمی، یک بالاست سلفی (القاگر) برای محدود کردن جریان استفاده می شد. اما مقاومت بالاست در مدارات الکترونیک قدرت، مانند تثبیت جریان LEDها و یا در راه انداز موتورهای کوچک به کار می رود.
جنس: معمولا از سیم پیچی شده با آلیاژ نیکل-کروم یا از ترمیستورهای PTC ساخته می شود. مقاومت بالاست در خودروها نیز برای کاهش ولتاژ سیم پیچ احتراق (کویل) استفاده می شود.
مزایا: سادگی، قابلیت اطمینان بالا، عدم نیاز به کنترل فعال. معایب: اتلاف توان به صورت حرارت، پاسخ آهسته، وابستگی به دمای محیط.
در سیستم های صوتی قدیمی (مثلا رادیوهای اتومبیل) از مقاومت بالاست برای کاهش ولتاژ تغذیه به لامپ های رادیو یا تقویت کننده ها استفاده می شد.
امروزه با پیشرفت مدارهای الکترونیکی، بسیاری از کاربردهای بالاست توسط مدارهای سوئیچینگ (بالاست الکترونیکی) انجام می شود، اما هنوز در برخی تجهیزات ساده از مقاومت بالاست استفاده می گردد.
