مقاومت توده ای (Bulk Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت توده ای (Bulk Resistor) :
مقاومت توده ای به مقاومتی گفته می شود که ماده مقاومتی در تمام حجم قطعه به صورت یکپارچه وجود دارد، نه به صورت لایه. این اصطلاح اغلب برای مقاومت های کربنی توده ای (که قبلا در شماره ۱ آمد) و نیز مقاومت های فلزی توده ای (که از یک بلور فلز ساخته شده اند) به کار می رود.
ویژگی: در این نوع، رسانایی در تمام سطح مقطع و طول قطعه جاری است. برخلاف لایه نازک که مسیر جریان فقط در یک لایه نازک است. بنابراین ظرفیت تحمل پالس و توان لحظه ای بالاتری دارند.
مقاومت توده ای فلزی: گاهی از یک تکه فلز با مقاومت ویژه مشخص (مانند مانگنین یا کنستانتان) به عنوان مقاومت استفاده می شود، مانند شنت های جریان بالا. این قطعه یک مقاومت توده ای است.
رابطه مقاومت برای مواد توده ای کلاسیک:
\[ R = \rho \frac{L}{A} \]که در آن
\[ L \]طول قطعه،
\[ A \]سطح مقطع و
\[ \rho \]مقاومت ویژه ماده است. در اینجا ماده همگن فرض می شود.
کاربردها: مقاومت های شنت برای اندازه گیری جریان های بالا (صدها آمپر)، مقاومت های زمین، مقاومت های قدرت که از صفحات فلزی ساخته می شوند. مقاومت های کربنی توده ای نیز در این دسته قرار می گیرند.
مزایا: تحمل انرژی لحظه ای بالا، پایداری در برابر اضافه بار، القاگری کم (اگر طراحی مناسب باشد). معایب: معمولا ابعاد بزرگ، هزینه بالا برای فلزات خاص، محدودیت در مقادیر مقاومت بالا (زیرا برای مقاومت بالا باید سطح مقطع خیلی کوچک یا طول خیلی بلند باشد).
نمونه: مقاومت های مانگنینی که در آزمایشگاه ها به عنوان استاندارد مقاومت استفاده می شوند، یک نوع مقاومت توده ای دقیق هستند. همچنین در برخی مقاومت های قدرتی از صفحات توده ای فلزی با برش های مارپیچ استفاده می شود.
توجه: گاهی به مقاومت های سیم پیچی نیز توده ای گفته نمی شود، چون سیم یک حجم یکپارچه نیست بلکه به صورت سیم نازک است. بنابراین تمایز مهم است.
