مقاومت لایه ضخیم (Thick Film Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت لایه ضخیم (Thick Film Resistor) :
این نوع مقاومت با چاپ لایه ای از خمیر رسانا (ترکیبی از شیشه، اکسید فلزات و حلال) بر روی زیرلایه سرامیکی ساخته می شود. سپس در دمای بالا (حدود ۸۵۰ درجه) پخته می شود تا لایه ضخیم (چند میکرومتر تا ده ها میکرومتر) تشکیل شود.
فرآیند: خمیر توسط صفحه چاپ (Screen Printing) بر روی زیرلایه اعمال می شود. با طراحی الگو، مقاومت دلخواه حاصل می گردد. ضخامت لایه پس از پخت معمولا بین ۱۰ تا ۵۰ میکرومتر است.
این فناوری در مدارهای هیبریدی و مقاومت های SMD بسیار رایج است. تقریبا ۹۰٪ مقاومت های SMD از نوع لایه ضخیم هستند.
رابطه مقاومت مشابه فیلم است، اما به دلیل ضخامت بیشتر و ساختار متفاوت، پارامترها متفاوت است. مقاومت سطحی (اهم بر مربع) برای خمیرهای مختلف از ۱۰ اهم/□ تا ۱۰ مگااهم/□ متغیر است.
مزایا: قیمت پایین، تولید انبوه آسان، قابلیت ایجاد مقاومت های با مقادیر بالا (تا صدها مگااهم)، تحمل توان متوسط (تا ۲ وات در بسته بندی SMD بزرگ). معایب: نویز نسبتا بالا (به دلیل ساختار ناهمگن)، ضریب دمایی متوسط (معمولا ۱۰۰ تا ۳۰۰ ppm/°C)، تلورانس معمولا ۱% تا ۵% (نوع دقیق هم دارد ولی با هزینه بیشتر).
کاربردها: تقریبا در همه وسایل الکترونیکی مصرفی، مقاومت های SMD روی بردهای کامپیوتر، تلفن همراه، لوازم خانگی، منابع تغذیه. لایه ضخیم ستون فقرات صنعت الکترونیک است.
در بسته بندی های ۰۴۰۲، ۰۶۰۳، ۰۸۰۵، ۱۲۰۶ و ... عرضه می شوند. مقاومت های آرایه ای نیز با این فناوری ساخته می شوند.
برای دقت بالاتر، از لایه نازک استفاده می شود، اما لایه ضخیم به دلیل هزینه کم غالب است.
