مقاومت فیلم اکسید فلزی (Metal Oxide Film Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مقاومت ها (Resistor)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مقاومت فیلم اکسید فلزی (Metal Oxide Film Resistor) :
این مقاومت مشابه فیلم فلزی است، با این تفاوت که ماده مقاومتی اکسید یک فلز (معمولا اکسید قلع یا اکسید ایندیوم) است. این لایه بر روی یک میله شیشه ای یا سرامیکی نشانده می شود.
مهمترین ویژگی: پایداری در دمای بالا و توانایی تحمل پالس های قوی. اکسید فلز در برابر اکسیداسیون مقاوم است و می تواند در دماهای بالا (تا ۲۵۰ درجه سانتیگراد) کار کند.
ساختار: لایه اکسید فلز معمولا ضخیم تر از فیلم فلزی است، بنابراین به آن "فیلم ضخیم" هم نزدیک است. اما تکنولوژی ساخت مشابه فیلم نازک است.
مقاومت ویژه اکسید قلع نسبتا بالاست، بنابراین می توان مقاومت های با مقدار بالا (چند مگااهم) با ضریب دمایی متوسط ساخت.
فرمول کلی مشابه سایر فیلم هاست، اما با مواد متفاوت:
\[ R(T) = R_0 [1 + \alpha (T - T_0)] \]که
\[ \alpha \]ضریب دمایی (TCR) برای اکسید فلز معمولا بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ ppm/°C است.
مزایا: مقاوم در برابر حرارت، پایداری شیمیایی بالا، هزینه کمتر از فیلم فلزی دقیق، مناسب برای کاربردهای با ولتاژ بالا.
معایب: ضریب دمایی معمولا بالاتر از فیلم فلزی خوب، نویز بیشتر، تلورانس معمولا ۲% تا ۵%.
کاربردها: منابع تغذیه سوئیچینگ (به عنوان مقاومت snubber)، مدارهای راه انداز موتور، بالاست های الکترونیکی، مقاومت های تخلیه خازن، و در محیط های با دمای بالا مانند صنایع خودروسازی.
محدوده مقاومت: ۱ اهم تا چند صد کیلواهم. توان: ۱ وات تا ۱۰ وات در بسته بندی های بزرگتر.
این مقاومت ها اغلب به رنگ خاکستری یا سبز تیره هستند و ممکن است با فیلم فلزی اشتباه گرفته شوند.
