مدار راه انداز تریاک (Triac Driver Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)

انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :

مدار راه انداز تریاک (Triac Driver Circuit) :

مدار راه انداز تریاک (Triac Driver Circuit) مداری است که برای کنترل (روشن و خاموش کردن) یک تریاک قدرت توسط یک سیگنال کنترلی سطح پایین (معمولا از یک میکروکنترلر یا آی سی منطقی) طراحی می شود. از آنجا که تریاک های قدرت معمولا برای کار با ولتاژهای بالا (مثلا ۲۲۰ ولت AC) و جریان های نسبتا زیاد طراحی شده اند، نیاز به یک مدار واسط (راه انداز) دارند که سیگنال کنترلی را تقویت کرده و اغلب ایزولاسیون الکتریکی نیز فراهم کند.

راه انداز ساده با ترانزیستور: برای تریاک های کوچک و در کاربردهای کم خطر، می توان از یک ترانزیستور برای راه اندازی گیت تریاک استفاده کرد. میکروکنترلر با روشن کردن ترانزیستور، جریان را به گیت تریاک تزریق می کند. اما این روش ایزولاسیون ندارد و ممکن است برای کاربردهای ولتاژ بالا ایمن نباشد.

راه انداز با اپتوتریاک (Opto-triac): رایج ترین و ایمن ترین روش برای راه اندازی تریاک، استفاده از یک اپتوتریاک (Opto-triac) است. اپتوتریاک یک قطعه اپتوکوپلر است که در سمت ورودی خود یک LED و در سمت خروجی یک تریاک کوچک (حساس به نور) دارد. با روشن کردن LED توسط میکروکنترلر، نور LED باعث هدایت تریاک خروجی (سمت قدرت) می شود. این قطعه ایزولاسیون الکتریکی قوی (چند کیلوولت) بین سمت کنترل (ولتاژ پایین) و سمت قدرت (ولتاژ بالا) ایجاد می کند.

مدار عملی با اپتوتریاک: در یک مدار عملی، خروجی اپتوتریاک (که جریان محدودی دارد) معمولا مستقیما به گیت تریاک قدرت متصل می شود. برای اطمینان از روشن شدن تریاک قدرت در هر دو نیم سیکل، گاهی از یک مقاومت و دیود اضافی استفاده می شود. همچنین، یک مقاومت سری با گیت برای محدود کردن جریان گیت لازم است. از آنجا که اپتوتریاک ها ممکن است در ولتاژهای بالا به طور ناخواسته روشن شوند، یک مقاومت (معمولا ۳۳۰ اهم تا ۱ کیلو اهم) بین گیت و MT1 (پایه مرجع) تریاک قدرت قرار می دهند تا حساسیت را کاهش دهد.

کاربردها: کنترل دیمرهای نوری، کنترل دور موتورهای AC (مانند کولر آبی)، راه اندازی رله های حالت جامد (SSR) و سایر کاربردهای کنترل توان AC با ایزولاسیون.