مدار کنترل توان (Power Control Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مدار کنترل توان (Power Control Circuit) :
مدار کنترل توان (Power Control Circuit) یک عنوان کلی برای مدارهایی است که میزان توان الکتریکی تحویلی به یک بار را تنظیم می کنند. این کنترل می تواند بر روی توان DC یا AC اعمال شود و روش های مختلفی برای آن وجود دارد. کنترل توان در کاربردهای متنوعی از دیمرهای نوری ساده گرفته تا درایوهای پیچیده موتور و منابع تغذیه قابل برنامه ریزی استفاده می شود.
کنترل توان DC:
⭐ کنترل خطی (Linear Control): با استفاده از یک ترانزیستور که در ناحیه خطی کار می کند (مانند رگولاتورهای خطی). این روش ساده است اما راندمان پایینی دارد، زیرا توان اضافی به صورت گرما تلف می شود.
⭐ کنترل سوئیچینگ (Switching Control): با استفاده از مبدل های DC-DC (باک، بوست، باک-بوست) و مدولاسیون عرض پالس (PWM). این روش راندمان بسیار بالایی دارد. با تغییر دیوتی سایکل (Duty Cycle) سیگنال PWM که به یک کلید ترانزیستوری اعمال می شود، ولتاژ متوسط (و در نتیجه توان) تحویلی به بار کنترل می گردد. این روش در منابع تغذیه سوئیچینگ و کنترل دور موتورهای DC رایج است.
کنترل توان AC:
⭐ کنترل فاز (Phase Control): با استفاده از ترایاک (TRIAC) و تنظیم زاویه آتش، توان AC کنترل می شود.
⭐ کنترل با اینورتر (Inverter Control): در درایوهای فرکانس متغیر (VFD)، ابتدا برق AC به DC تبدیل شده و سپس با استفاده از یک اینورتر (PWM)، یک موج AC با فرکانس و ولتاژ متغیر ساخته می شود. این روش کنترل کاملی بر سرعت و گشتاور موتورهای AC دارد.
⭐ کلیدزنی در لحظه عبور از صفر (Zero-Crossing Switching): برای کنترل توان بارهای مقاومتی (مانند هیترها)، می توان با قطع و وصل کردن بار در لحظات عبور از صفر (با استفاده از ترایاک (TRIAC) یا رله حالت جامد) و با تنظیم نسبت زمان روشن به خاموش (دوره های چند ثانیه ای)، توان متوسط را کنترل کرد. این روش نویز RF کمتری تولید می کند.
