مدار ترانزیستور-مقاومت (Transistor-Resistor Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مدار ترانزیستور-مقاومت (Transistor-Resistor Circuit) :
مدار ترانزیستور-مقاومت (Transistor-Resistor Circuit) پایه ای ترین و رایج ترین نوع مدار برای بایاس کردن ترانزیستورها و تعیین نقطه کار آن ها است. با انتخاب مناسب مقادیر مقاومت ها، می توان ترانزیستور را در ناحیه قطع، فعال (تقویت) یا اشباع قرار داد. این مدارها اساس ساخت تقویت کننده ها، سوئیچ ها و اینورترها را تشکیل می دهند.
بایاس ترانزیستور BJT: ساده ترین روش بایاس برای ترانزیستور BJT، بایاس با مقاومت بیس (Base Bias) است. یک مقاومت (
\[ R_B \]) بین منبع تغذیه و بیس قرار می گیرد تا جریان بیس (
\[ I_B \]) را تنظیم کند. جریان کلکتور (
\[ I_C \approx \beta I_B \]) توسط این جریان تعیین می شود. یک مقاومت کلکتور (
\[ R_C \]) نیز برای تبدیل جریان کلکتور به ولتاژ خروجی استفاده می شود. این روش ساده است، اما به
\[ \beta \]ترانزیستور وابسته است و پایداری حرارتی کمی دارد. روش های پیشرفته تر مانند بایاس با تقسیم کننده ولتاژ (Voltage Divider Bias) از چند مقاومت برای پایداری بیشتر استفاده می کنند.
سوئیچ ترانزیستوری: با انتخاب مقادیر مناسب مقاومت ها، می توان ترانزیستور را به عنوان یک کلید الکترونیکی به کار برد. در این حالت، با اعمال یک ولتاژ کافی به بیس (از طریق یک مقاومت محدودکننده جریان)، ترانزیستور به ناحیه اشباع رفته و مانند یک کلید بسته عمل می کند (ولتاژ کلکتور-امیتر نزدیک به صفر). با قطع جریان بیس، ترانزیستور به ناحیه قطع رفته و مانند یک کلید باز عمل می کند. این مدار در راه اندازی رله ها، LEDها و سایر بارها کاربرد دارد.
تقویت کننده امیتر مشترک: مدار تقویت کننده امیتر مشترک (Common Emitter) که در مورد ۱۸۸ توضیح داده شد، یک مثال کامل از مدار ترانزیستور-مقاومت است که از چندین مقاومت برای بایاس و تقویت سیگنال AC استفاده می کند.
