مدار تقویت کننده (Amplifier Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)

انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :

مدار تقویت کننده (Amplifier Circuit) :

مدار تقویت کننده (Amplifier Circuit) مداری است که دامنه (Amplitude) یک سیگنال ورودی را افزایش می دهد. این کار با استفاده از المان های فعال (مانند ترانزیستورها یا آپ امپ ها) و یک منبع تغذیه DC انجام می شود. منبع تغذیه DC توان مورد نیاز برای تقویت را فراهم می کند و سیگنال ورودی فقط نقش کنترل کننده را دارد. تقویت کننده ها بر اساس کمیتی که تقویت می کنند به انواع ولتاژ، جریان، رسانایی و مقاومت تقسیم می شوند. از آن ها در همه جا، از سیستم های صوتی و تصویری گرفته تا تجهیزات پزشکی و مخابراتی، استفاده می شود.

پارامترهای مهم تقویت کننده:

⭐ بهره (Gain): نسبت خروجی به ورودی (برای ولتاژ، جریان یا توان).

⭐ پهنای باند (Bandwidth): محدوده فرکانسی که تقویت کننده می تواند با بهره تقریبا ثابت کار کند.

⭐ امپدانس ورودی و خروجی: امپدانس ورودی بالا (برای دریافت سیگنال بدون تضعیف) و امپدانس خروجی پایین (برای تحویل توان به بار) مطلوب است.

⭐ اعوجاج (Distortion): تغییر شکل سیگنال خروجی نسبت به ورودی. تقویت کننده های با کیفیت اعوجاج کمی دارند.

⭐ نویز (Noise): سیگنال ناخواسته تولید شده توسط خود تقویت کننده.

کلاس های تقویت کننده:

⭐ کلاس A: ترانزیستور در تمام سیکل روشن است. کم اعوجاج اما بازده پایین (حداکثر ۲۵٪).

⭐ کلاس B: دو ترانزیستور هر کدام نیم سیکل را تقویت می کنند. بازده بالاتر (~۷۸٪) اما اعوجاج تقاطع.

⭐ کلاس AB: ترکیب A و B برای کاهش اعوجاج با حفظ بازده مناسب.

⭐ کلاس C: ترانزیستور کمتر از نیم سیکل روشن است. بازده خیلی بالا اما اعوجاج شدید. در RF کاربرد دارد.

⭐ کلاس D: تقویت کننده PWM با کلیدزنی. بازده بالای ۹۰٪.