مدار غیرفعال (Passive Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مدار غیرفعال (Passive Circuit) :
مدار غیرفعال (Passive Circuit) مداری است که هیچ المان فعالی در آن وجود ندارد و تنها از المان های غیرفعال (Passive Elements) تشکیل شده است. المان های غیرفعال قادر به تولید یا تقویت انرژی نیستند و تنها می توانند انرژی را مصرف، ذخیره یا آزاد کنند. مقاومت (
\[ R \])، خازن (
\[ C \]) و سلف (
\[ L \]) اصلی ترین المان های غیرفعال هستند. این المان ها برای عملکرد خود نیازی به منبع تغذیه جداگانه ندارند. فیلترهای غیرفعال (Passive Filters) و مدارهای تشدید (RLC Circuits) نمونه هایی از مدارهای غیرفعال هستند. این مدارها سیگنال ورودی را تقویت نمی کنند و ممکن است آن را تضعیف (Attenuate) نیز بکنند.
در یک مدار غیرفعال خالص، توان خروجی هرگز نمی تواند از توان ورودی بیشتر باشد (بهره ≤ ۱). به همین دلیل، از این مدارها برای شکل دهی به سیگنال (فیلتر کردن) یا تطبیق امپدانس استفاده می شود، نه برای تقویت. عناصر غیرفعال می توانند انرژی را به صورت موقت در میدان مغناطیسی (سلف) یا الکتریکی (خازن) ذخیره کنند و بعدا بازپس دهند.
مثال های روزمره: مدار تقسیم کننده ولتاژ با مقاومت ها، فیلتر پایین گذر RC در اسپیکرها (برای جداسازی فرکانس های بالا)، مدارهای تایمر ساده با خازن و مقاومت (بدون ترانزیستور). تمام کابل ها و سیم ها نیز به عنوان المان های غیرفعال (با مقاومت، خازن و سلف توزیع شده) مدل می شوند.
مهم: مدارهای غیرفعال برخلاف فعال، نویز اضافی به سیگنال وارد نمی کنند و برای کاربردهایی که به خلوص سیگنال نیاز است (مانند سنسورهای دقیق) بسیار مناسب اند. اما در عوض، توانایی جبران تضعیف را ندارند.
