مدار فعال (Active Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مدار فعال (Active Circuit) :
مدار فعال (Active Circuit) به مداری گفته می شود که شامل حداقل یک منبع تولید انرژی (Source) یا المان فعال (Active Element) باشد. المان های فعال قادرند انرژی الکتریکی را به مدار تزریق کنند یا با استفاده از یک منبع تغذیه خارجی، عملکردی مانند تقویت سیگنال را انجام دهند. مهم ترین المان های فعال شامل منابع ولتاژ و جریان (مستقل و وابسته)، ترانزیستورها (BJT, FET)، و مدارهای مجتمع (آی سی ها) هستند. تمام مدارهایی که برای تقویت، نوسان سازی یا پردازش سیگنال طراحی می شوند، در زمره مدارهای فعال قرار می گیرند، زیرا برای کارکرد به یک منبع تغذیه نیاز دارند.
در مدارهای فعال، المان ها می توانند توان سیگنال خروجی را افزایش دهند؛ یعنی بهره (Gain) بزرگتر از یک داشته باشند. به عنوان مثال، یک تقویت کننده ترانزیستوری می تواند سیگنال ضعیف ورودی را با کمک منبع DC تقویت کرده و سیگنال قوی تر در خروجی تحویل دهد. برخلاف مدارهای غیرفعال، در مدارهای فعال امکان تولید توان AC از DC وجود دارد.
کاربردهای گسترده: تمام دستگاه های الکترونیکی مانند تلفن همراه، کامپیوتر، رادیو، تلویزیون و تجهیزات مخابراتی بر پایه مدارهای فعال ساخته شده اند. منابع تغذیه، اسیلاتورها و تقویت کننده های عملیاتی (آپ امپ) نمونه های بارز مدارهای فعال هستند.
مثال: یک تقویت کننده صوتی با ترانزیستور یا آپ امپ، سیگنال ضعیف میکروفون را گرفته و با استفاده از تغذیه DC، آن را به سطحی می رساند که بتواند بلندگو را به صدا درآورد. این تقویت توان مستقیما از المان فعال (ترانزیستور) که توسط منبع DC تغذیه می شود، حاصل می گردد.
از دیدگاه ریاضی، المان های فعال معمولا با مدل های وابسته به منبع (منابع وابسته) توصیف می شوند. برای مثال، یک ترانزیستور BJT در ناحیه فعال می تواند به صورت یک منبع جریان وابسته به جریان بیس مدل شود. تحلیل چنین مدارهایی نیازمند حل معادلات هم زمان با در نظر گرفتن منابع وابسته است.
