مدار باز (Open Circuit)، در مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit)
انواع مدارهای الکتریکی (Electrical Circuit) را در آموزش زیر شرح دادیم :
مدار باز (Open Circuit) :
مدار باز (Open Circuit) حالتی است که در آن یک شکستگی یا قطعی در مسیر رسانای جریان الکتریکی وجود دارد. این شکستگی می تواند ناشی از باز بودن یک کلید (Switch)، سوختن یک فیوز (Fuse)، یا پارگی یک سیم باشد. در این وضعیت، مسیر برای حرکت الکترون ها کامل نیست، بنابراین جریان الکتریکی (
\[ I \]) در مدار صفر است. با این حال، ولتاژ منبع (
\[ V \]) در دو سر شکستگی یا پایانه های مدار باز قابل اندازه گیری است. به عبارت دیگر، یک مدار باز مانند یک جاده مسدود شده می ماند که هیچ خودرویی (جریانی) نمی تواند از آن عبور کند. در عمل، یک کلید در حالت خاموش، یک مدار باز ایجاد می کند و از روشن شدن لامپ یا کار کردن دستگاه جلوگیری می نماید. از نظر ریاضی، مقاومت یک مدار باز بی نهایت است (
\[ R \to \infty \]). در تحلیل مدارها، گره های بدون اتصال یا پایانه های آزاد نیز به عنوان مدار باز در نظر گرفته می شوند.
مثال روزمره: وقتی کلید چراغ خواب را خاموش می کنید، در واقع یک مدار باز ایجاد کرده اید. لامپ خاموش است زیرا مسیر جریان قطع شده است. حتی اگر پریز برق زنده باشد، تا زمانی که وسیله ای وصل نکنید، مدار باز است و جریانی کشیده نمی شود.
در مهندسی برق، گاهی از مدار باز به عنوان یک وضعیت بی خطری یاد می شود، اما در برخی موارد (مثل خازن های پرشده با ولتاژ بالا) یک مدار باز می تواند خطرناک باشد زیرا ولتاژ در دو سر آن باقی می ماند. به طور خلاصه، مشخصه اصلی مدار باز: جریان صفر، ولتاژ نامشخص (معمولا برابر منبع در صورت عدم وجود مسیر دیگر).
