نیروی چسبندگی سلولی (Cellular Adhesion Force)، در فیزیک (Physics)
انواع نیروها (Force)، در فیزیک (Physics) را در آموزش زیر شرح دادیم :
نیروی چسبندگی سلولی (Cellular Adhesion Force) :
نیروی چسبندگی سلولی یک مفهوم اساسی در زیست شناسی سلولی (Cell Biology)، بیوفیزیک (Biophysics)، و مهندسی بافت (Tissue Engineering) است. این نیرو به برهم کنش های فیزیکی بین سلول ها و بین سلول ها و ماتریکس خارج سلولی (Extracellular Matrix - ECM) اشاره دارد.
چندین نوع اصلی نیروی چسبندگی سلولی وجود دارد: 1. چسبندگی سلول-سلول (Cell-Cell Adhesion): توسط پروتئین های غشایی به نام کادهرین ها (Cadherins) انجام می شود. این پروتئین ها در حضور یون های کلسیم (
\[ Ca^{2+} \]) به یکدیگر متصل می شوند و اتصالات محکمی ایجاد می کنند. 2. چسبندگی سلول-ECM (Cell-ECM Adhesion): توسط پروتئین هایی به نام اینتگرین ها (Integrins) انجام می شود. اینتگرین ها به پروتئین های ECM مانند فیبرونکتین (Fibronectin) و لامینین (Laminin) متصل می شوند و نقاط اتصال کانونی (Focal Adhesions) را تشکیل می دهند.
نیروی چسبندگی سلولی (
\[ F_{cell-adhesion} \]) توسط میکروسکوپ نیروی اتمی (Atomic Force Microscopy - AFM) یا موچین های نوری (Optical Tweezers) اندازه گیری می شود و معمولا در محدوده
\[ 10 \, pN \]تا
\[ 100 \, nN \]قرار دارد.
این نیروها برای بسیاری از فرآیندهای زیستی حیاتی هستند: - تشکیل بافت ها (Tissue Formation): سلول ها با چسبیدن به یکدیگر بافت های سه بعدی را می سازند. - مهاجرت سلولی (Cell Migration): سلول ها با ایجاد و شکستن متوالی نقاط چسبندگی، روی سطوح حرکت می کنند. - التهاب (Inflammation): سلول های ایمنی با چسبیدن به دیواره رگ ها، به محل التهاب مهاجرت می کنند. - متاستاز سرطان (Cancer Metastasis): سلول های سرطانی با تغییر نیروهای چسبندگی خود، از تومور اولیه جدا شده و به نقاط دیگر بدن مهاجرت می کنند.
