نیروی خودالقایی (Self-Induction Force)، در فیزیک (Physics)
انواع نیروها (Force)، در فیزیک (Physics) را در آموزش زیر شرح دادیم :
نیروی خودالقایی (Self-Induction Force) :
نیروی خودالقایی (یا نیروی اینرتی خود (Self-Inertia Force)) در الکترودینامیک کلاسیک و کوانتومی به نیرویی اطلاق می شود که یک ذره باردار به دلیل میدان الکترومغناطیسی خودش بر خودش وارد می کند. این مفهوم به واکنش تابشی (Radiation Reaction) یا نیروی لورنتس-ابرهارد (Lorentz-Abraham-Dirac Force) معروف است.
زمانی که یک ذره باردار شتاب می گیرد، امواج الکترومغناطیسی گسیل می کند و انرژی از دست می دهد. این اتلاف انرژی معادل این است که یک نیروی مقاومتی (مشابه اصطکاک) بر ذره وارد می شود. این نیرو که ناشی از برهم کنش ذره با میدان خودش است، بسیار کوچک و معمولا ناچیز است، اما در شتاب های بسیار بالا (مانند شتاب دهنده های ذرات) مهم می شود.
معادله حرکت برای یک ذره باردار با در نظر گرفتن واکنش تابشی (نیروی ابرهارت-لورنتس) به صورت زیر است:
\[ m \frac{dv^\mu}{d\tau} = F^\mu_{ext} + \frac{2}{3} \frac{e^2}{c^3} \left( \frac{d^2 v^\mu}{d\tau^2} + \frac{v^\mu v^\nu}{c^2} \frac{d^2 v_\nu}{d\tau^2} \right) \]این معادله مشکلاتی مانند پیش شتابی (Pre-acceleration) و راه حل های فراری (Runaway Solutions) را به همراه دارد که نشان می دهد درک ما از این نیرو هنوز کامل نیست. در الکترودینامیک کوانتومی (QED)، این نیرو با مفهوم خودانرژی (Self-Energy) الکترون و فرآیندهای تابش و بازجذب فوتون های مجازی توصیف می شود.
