نیروی چسبندگی هسته ای (Nuclear Adhesion Force)، در فیزیک (Physics)
انواع نیروها (Force)، در فیزیک (Physics) را در آموزش زیر شرح دادیم :
نیروی چسبندگی هسته ای (Nuclear Adhesion Force) :
نیروی چسبندگی هسته ای مفهومی است که به برهم کنش های خاص بین هسته های اتمی در فواصل بسیار نزدیک اشاره دارد، اما باید آن را از نیروی هسته ای قوی (که کوارک ها را درون نوکلئون ها نگه می دارد) و نیروی هسته ای باقی مانده (که نوکلئون ها را در هسته نگه می دارد) متمایز کرد. این نیرو به برهم کنش بین هسته های کامل اتم ها در شرایط خاص مانند چگالی های بسیار بالا یا برخوردهای پرانرژی مربوط می شود.
در ستاره های نوترونی (Neutron Stars)، چگالی ماده به حدی است که هسته های اتمی با یکدیگر تماس پیدا می کنند و حتی همپوشانی دارند. در این شرایط، نیروهای هسته ای بین نوکلئون های هسته های مجاور شروع به عمل می کنند و نوعی "چسبندگی هسته ای" ایجاد می نمایند که به پایداری ستاره نوترونی کمک می کند. این نیرو همچنین در فرآیندهای گداخت هسته ای (Nuclear Fusion) در ستارگان نقش دارد، جایی که دو هسته باید بر نیروی دافعه کولنی غلبه کرده و به قدری به هم نزدیک شوند که نیروی هسته ای قوی (باقی مانده) بتواند آنها را به هم بچسباند.
در فیزیک هسته ای، مفهوم پتانسیل هسته-هسته (Nucleus-Nucleus Potential) برای توصیف این نیروی چسبندگی به کار می رود. این پتانسیل ترکیبی از دافعه کولنی در فواصل دور و جاذبه هسته ای قوی در فواصل کوتاه است. نیروی حاصل از گرادیان این پتانسیل، دینامیک برخوردهای هسته ای و واکنش های همجوشی را تعیین می کند.
