نیروی هسته ای باقی مانده (Nuclear Residual Force)، در فیزیک (Physics)

انواع نیروها (Force)، در فیزیک (Physics) را در آموزش زیر شرح دادیم :

نیروی هسته ای باقی مانده (Nuclear Residual Force) :

نیروی هسته ای باقی مانده، مفهومی دقیق تر از همان چیزی است که پیش تر تحت عنوان "نیروی هسته ای قوی" معرفی کردیم. در واقع، نیروی اصلی که کوارک ها را درون یک پروتون یا نوترون به یکدیگر می چسباند، نیروی هسته ای قوی بنیادی نام دارد و توسط گلوئن ها منتقل می شود. اما نیرویی که پروتون ها و نوترون ها را در کنار هم در هسته اتم نگه می دارد، یک اثر باقی مانده از این نیروی بنیادی است، درست همانطور که نیروی واندروالسی (که بعدا توضیح داده می شود) یک اثر باقی مانده از نیروی الکترومغناطیس بین مولکول هاست.

می توان اینگونه تصور کرد که نوکلئون ها (پروتون ها و نوترون ها) به دلیل نداشتن بار رنگ کلی (یا خنثی بودن از نظر بار رنگ)، یکدیگر را از طریق نوعی "نشت" نیروی قوی جذب می کنند. این نیروی باقی مانده بر خلاف نیروی بنیادی، برد بسیار کوتاهی دارد (در حد چند فمتومتر، یعنی چند

متر) و در فواصل بسیار کوتاه به شدت جاذبه است، اما اگر فاصله کمی بیشتر شود، به سرعت به صفر می رسد. به همین دلیل است که هسته های اتمی اندازه مشخصی دارند و اگر یک نوکلئون خیلی از هسته دور شود، دیگر جذب نمی شود. درک این نیرو برای توضیح پایداری هسته های سنگین و همچنین واپاشی آلفا (خروج یک ذره آلفا از هسته) ضروری است. اگر این نیرو نبود، دافعه کولنی بین پروتون ها، هسته تمام اتم ها به جز هیدروژن را از هم می پاشاند.