ایزومر هسته ای (Nuclear Isomer)، در شیمی (Chemistry)

ایزومرهای هسته ای، حالت های برانگیخته پایدار (یا نیمه پایدار) طولانی مدت یک هسته هستند.

تعریف ایزومر هسته ای (Nuclear Isomer) : هسته ای با تعداد پروتون (Z) و نوترون (N) یکسان، اما در حالت انرژی متفاوت

گاهی یک هسته پس از دریافت انرژی، به یک حالت برانگیخته می رود که به دلیل تفاوت در اسپین یا پاریته، واپاشی آن به حالت پایه توسط قوانین مکانیک کوانتومی ((ممنوع)) است. این ممنوعیت باعث می شود حالت برانگیخته برای مدت بسیار طولانی تری (از میکروثانیه تا سال ها) باقی بماند. به این حالت برانگیخته طولانی عمر، ایزومر هسته ای می گویند.