سنسور پارک (Parking Sensor)، در فیزیک (Physics)
انواع حسگرها (Sensor) را در آموزش زیر شرح دادیم :
سنسور پارک (Parking Sensor) :
سنسور پارک یک وسیله کمک راننده است که با استفاده از امواج اولتراسونیک (فراصوت) فاصله بین خودرو و موانع نزدیک (دیوار، خودروهای دیگر، تیرک) را هنگام پارک کردن اندازه گیری کرده و به راننده هشدار می دهد. این سنسورها معمولا در سپر عقب (و گاهی جلو) خودرو نصب می شوند. آنها با ایجاد یک صدای بوق متناوب که با نزدیک تر شدن به مانع، تواتر آن افزایش می یابد و در نهایت به یک بوق ممتد تبدیل می شود، راننده را راهنمایی می کنند.
سنسور پارک از نوع سنسور اولتراسونیک است. هر سنسور شامل یک ترانسدیوسر پیزوالکتریک است که هم به عنوان فرستنده و هم به عنوان گیرنده عمل می کند. این سنسور یک پالس کوتاه اولتراسونیک (معمولا با فرکانس ۴۰ کیلوهرتز) ارسال کرده و سپس منتظر بازتاب آن از یک مانع می ماند. زمان بین ارسال و دریافت پژواک (
\[ \Delta t \]) اندازه گیری شده و فاصله (
\[ d \]) با استفاده از سرعت صوت (
\[ v \approx 340 \, m/s \]) محاسبه می شود:
\[ d = \frac{v \cdot \Delta t}{2} \].
در یک سیستم پارک یاب معمولا چندین سنسور (معمولا ۴ عدد در عقب و ۴ عدد در جلو) وجود دارد تا میدان دید وسیع تری را پوشش دهند. یک واحد کنترل مرکزی پالس ها را به صورت متوالی به هر سنسور ارسال کرده و زمان بازگشت هر یک را ثبت می کند. با ترکیب اطلاعات فاصله از چندین سنسور، می توان تقریبا موقعیت مانع را نیز تشخیص داد. سیستم هشدار معمولا به صورت صوتی (بوق) و گاهی بصری (روی نمایشگر) ارائه می شود. در برخی خودروها، سنسورهای پارک با دوربین دید عقب ترکیب می شوند تا اطلاعات کامل تری به راننده بدهند.
محدودیت ها: سنسورهای اولتراسونیک ممکن است موانع نازک (مانند تیرک های باریک)، سطوح بسیار شیب دار، یا موانعی که صدا را جذب می کنند (مانند پرده های برفی یا فوم) را به خوبی تشخیص ندهند. همچنین، آلودگی (گل و لای) روی سنسورها می تواند عملکرد آنها را مختل کند.
\[ d = \frac{v \cdot \Delta t}{2} \]